การ "ปลง" เป็นการยุติเรื่องนั้นให้อยู่แต่นั้น ไม่ให้ลูกลามเผาลนจิตใจของเราอีกต่อไป พระภิกษุเมื่อทำผิดวินัยก็มีการ "ปลงอาบัติ คือการมาสารภาพความผิดต่อพระภิกษุผู้อาวุโส แล้วก็เป็นอันหมดข้อข้องจิตที่จะติดเป็นปมด้อยอีกต่อไป

ทำอะไรดีๆ แล้วคนไม่เข้าใจ เราก็ต้องปลง ต้องอดทน บางทีเราก็พูดอธิบายไม่ได้เสียด้วย มันก็ต้องปล่อยไปอย่างนั้น แต่ทว่าเราจะยังคงแน่แน่ของเราต่อไป เราหวังทำเพื่อความถูกต้องถูกธรรมมิใช่หรือ เรามิได้ทำเพื่อหวังจะให้ถูกใจใครมิใช่หรือ?

เกอิชา (หญิงบริการประเภทหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น) คนหนึ่งได้ให้ค่าเหนื่อยในการวาดภาพแก่ท่าน "คุณจะจ่ายให้ได้มากเท่าไร?" เก็สเส็นถามขึ้น
"ท่านคิดมาก็แล้วกัน เท่าไรก็ได้" หญิงสาวตอบ "แต่ดิฉันต้องการให้ท่านวาดอยู่ต่อหน้าฉันนี่แหละ"

ท่านได้รับค่าจ้งของท่าน แต่แล้วเกอิชาก็หันไปหาลูกค้าของเธอและกล่าวว่า "ทั้งหมดที่จิตรกรท่านนี้ต้องการก็คือเงิน ภาพของเขางามมาก แต่จิตของเขาสกปรก เงินทำให้จิตของเขามืดมัว ด้วยการวาดชนิดที่จิตเต็มไปด้วยความโสโครก เช่นนั้น งานของเขาจึงไม่เหมาะที่จะเอาไปอวดแสดงให้ใครๆ ดูได้ มันคงจะเหมาะแก่เพททิโคท (กระโปรงชั้นในของผู้หญิง) ของฉันมากกว่า"

1. ทุพภิกขภัยอันร้ายกาจได้เข้าไปเยือนจังหวัดของท่าน คนรวยไม่ยอมช่วยเหลือคนจน ดังนั้น เก็สเส็นจึงตั้งโกดังลับๆ แห่งหนึ่งขึ้น ซึ่งไม่มีใครทราบ และเก็บเมล็ดธัญพืชไว้เต็ม โกดังเพื่อเตรียมรับความขาดแคลนฉุกเฉินเหล่า
2. จากหมู่บ้านของท่านไปยังสถูปแห่งชาติ ถนนอยู่ในสภาพที่แย่มาก และผู้เดินทางต่างก็ประสบความลำบากมาก เมื่อใช้เส้นทางสายนี้ ท่านปรารถนาที่จะสร้างถนนที่ดีขึ้นกว่านี้อีกสัก 1 สาย
3. ครูของท่านได้จากไป โดยไม่สามารถที่จะทำให้ความปรารถนาของตัวเองสำเร็จผลขึ้นมาได้ คือครูของท่านต้องการสร้างวัดขึ้นมาสักหลังหนึ่งให้ได้ ดังนั้น เก็สเส็นจึงปรารถนาที่จะสร้างวัดให้สำเร็จ เพื่อครูของท่าน

หลังจากที่เก็สเส็นได้สำเร็จผลในความปรารถนาทั้ง 3 ประการนี้แล้ว ท่านก็ขว้างพู่กันและอุปกรณ์ของจิตรกรทิ้ง และหลีกเร้นไปพำนักในภูเขา ไม่วาดภาพใดๆ อีกเลย