อาจารย์รัตน์ชนกครับ
- ครับ การตรวจภายใน หลายคนแค่คิดก็ถอยแล้ว
- อะไรที่ทำให้เป็นเช่นนั้น
ตอนไปนั่งรอตรวจ ท่ามกลางผู้คนมากมาย ถ้านั่งคนเดียว ก็เขินอาย เอ.. คนรอบข้างเขาเป็นอะไรกันนะ เขาจะมองเรายังไงเนี่ย
- เรื่องนี้อาจใช้วิธีแก้แบบครอบครัวผมนะครับ นัดกันไปเป็นกลุ่ม เรียกว่าได้แรงดี ดูไม่โดดเดี่ยว เดียวดาย อาจจะนัดกันทั้งบ้าน หรือทั้งที่ทำงาน บุก ไปให้หมอตรวจกันเลย
ตอนเข้าไปในห้องตรวจ หลายคนรู้สึกถูกล่วงล้ำ เขตแดนส่วนตัวมาก ไม่มีความเป็นส่วนตัว แล้วถ้าไปเจอโรงพยาบาลที่คนพลุกพล่าน เดี๋ยวคนนั้นผลุบเข้าคนโน่นผลุบออก มันทั้งเขินทั้งอาย แล้วถ้าหมอไม่ระวัง ปล่อยให้นอนอยู่บนเตียงตรวจขาหยั่ง ไม่มาตรวจให้สักที นั้นเป็นฝันร้ายกลางวันเลยทีเดียว
- เรื่องนี้คงต้องทำใจหน่อยนะครับ ถ้าจะมาตรวจในโรงพยาบาลของรัฐ คนไข้เราเยอะจริงๆ พวกเราก็พยายามเตือนๆกัน เรื่องความเป็นส่วนตัว รวดเร็วอยู่แล้ว แต่บางเวลาบางแห่ง ก็หลุดๆกันบ้าง ผมเองเคยออกแบบกางเกงไว้ให้คนไข้สวมเวลาตรวจภายใน แบบที่มีช่องเปิดตรงที่ต้องการตรวจไม่ใหญ่นัก แล้วให้หมอเปิดเฉพาะตอนที่พร้อมจะตรวจแล้วเท่านั้น แต่ยังไม่มีใครเอาไอเดียกระฉูดชิ้นนี้ไปทำ
พอตรวจเสร็จ เวลาที่ต้องรอคอยผลตรวจมันก็แสนจะยาวนาน ๓ วันดูราว ๓ อาทิตย์ ๑ อาทิตย์ดูราวเป็น ๑ เดือน ตื่นเต้นระทึกใจยิ่งกว่าลุ้นสลากกินแบ่งรัฐบาล
- เรื่องนี้ เดี๋ยวนี้ผลการตรวจรวดเร็วกว่าเดิมมากแล้วครับ
ไม่ทราบท่านอื่นมีกลเม็ดลดความเขินอาย ตอนต้องไปตรวจภายในประจำปีกันอย่างไรบ้างครับ