ความเห็น


คุณผักคะน้า คุณคนเดินดิน: องค์กรที่อยู่ร่วมกันเป็นสังคมที่ต้องการความยั่งยืนนั้น ไม่สามารถจะแบ่งชั้นเป็นนาย-ลูกน้อง ผู้ปกครอง-บ่าวไพร่ ผู้นำ-ผู้ตามได้หรอกนะครับ ท่านคงจะไม่ติดแหงกอยู่ตรงนั้น แต่ผมขอเรียนเตือนย้ำไว้อยู่ดี 

ตำแหน่งบอกถึงหน้าที่ สถานะบอกบทบาท เพื่อที่จะทำให้สังคมยืนอยู่ได้และทุกคนได้ประโยชน์ ต่างต้องพึ่งพากันและกัน (ถ้าหากความสำเร็จ เกิดขึ้นได้ด้วยตัวคนคนเดียว ก็ไม่ต้องมีนาย-ลูกน้อง ผู้ปกครอง-บ่าวไพร่ ผู้นำ-ผู้ตามหรอกครับ ในกรณีนั้น ความสำเร็จไม่ว่าจะหมายถึงอะไรก็ตาม ก็ไม่ต้องแบ่งกับใคร ไม่จำเป็นต้องอยู่รวมกันเป็นสังคม) 

แต่ละองค์กรมีวัตถุประสงค์อยู่ เสมอ ม๊อบยังมีวัตถุประสงค์เลยครับ องค์กรที่ไม่มีวัตถุประสงค์ ก็ไม่สามารถจะนำคนที่มีวัตถุประสงค์ในแนวเดียวกัน (ปณิธาน) มารวมกันไว้ได้ จะทำให้องค์กรฉาบฉวย ไร้ทิศทาง และสูญเปล่า -- นั่นคือสิ่งที่ Google ทำในบันทึกครับ เรามองผล (บริษัทที่น่าทำงานด้วย) โดยไม่มองที่เหตุ

สังคมหรือองค์กรมีชีวิตอยู่บนความแตกต่างเสมอ (เพราะมีตำแหน่ง หน้าที่ สถานะ และบทบาท ที่แตกต่างกัน)  ดังนั้นปัญหาของสังคมหรือองค์กร จึงไม่มีคำตอบวิเศษอันเดียวที่แก้ไขได้ทุกปัญหาหรอกครับ

ผมถามคำถามเอามันนะครับ ถ้านักการเมืองเรียนรู้เป็น มองสิ่งต่างๆตามความเป็นจริง และมีหิริโอตตัปปะ ประชาชนจะอยู่ดีกินดี+เมืองไทยจะเป็นมหาอำนาจไหมครับ -- ผมคิดว่าหากเป็นอย่างนั้นจะช่วย แต่จะไม่ทำให้เป็นครับ

การศึกษาสำคัญจริงๆครับ แต่ไม่ใช่แค่เรียนอะไรมา จบอะไรมา แต่เป็นความสามารถในการเรียนรู้ ความช่างสังเกต ความกล้าที่จะมองสิ่งต่างๆตามความเป็นจริง และโอกาสต่างหากครับ 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
ClassStart Books
โครงการหนังสือจากคลาสสตาร์ท