ไหว้สาครับ..ท่านอาจารย์โกศล
ผมมาช้าไปหน่อยได้อ่านเรื่องอิจฉาตาร้อนแล้วเห็นด้วยครับที่ว่าไฟในตัวคนเรามันเผาตัวเองเพราะคนเรานั้นมีธาตุไฟเป็นทุนเดิมอยู่แล้วในทุกสรรพสัตว์ในโลกนี้ นั่นคือธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ
หากเราเพิ่มอารมณ์โกรธก็ทำให้ไฟรุมเร้ามากเกินธรรมชาติคือเอ่าใจให้แรงยิ่งขึ้น ในที่สุดก็เศร้า เครียด ทุกข์ โศกเพราะความอิจฉามันมาจุดประกายไฟตัณหาเผาตนเอง ในขณะที่คนอื่นหรือคนที่เราอิจฉามีชีวิตด้วยความสุข..แล้วจะอิจฉากันไปทำไม?
ขอบคุณที่ให้ข้อคิดครับ....
ด้วยความปรารถนาดีจาก ลุงหนาน
พรหมมา