อ้า พาดพิงครับ ขอแทรกตรงนี้เลย 

ผมคิดว่าการเป็นคนมิติเดียว เป็นโศกนาฏกรรมในชีวิตครับ ใครจะเป็นอย่างเดียวอยู่ได้ตลอดเวลา

สมาชิกเลือกสิ่งที่มาเขียนเป็นบันทึกตามใจตัวเอง การเลือกเรื่องอะไรมาเขียน ก็เป็นไปตามแต่ตนเห็นสมควรครับ ไม่ต้องขออนุญาตใคร 

ผมหลีกเลี่ยงรายละเอียดส่วนตัวมากที่สุด ไม่เอาเรื่องงานมาเขียน (ถ้ามีตัวอย่างในงานจริงหลุดมา ก็เป็นเพียงบทขยายความ ซึ่งไม่ใช่แก่นความคิดของบันทึก) เขียนเฉพาะแง่คิด มีบางบล๊อกที่ค่อนข้างแปลกประหลาด ซึ่งก็เขียนอธิบายไว้ชัดในเกี่ยวกับบล๊อกว่าเขียนเพื่อให้คิด ไม่ได้ต้องการให้เชื่อ และไม่ใช้ลักษณะ assertion (ต้องเป็นอย่างนี้ เป็นอย่างนั้น เท่านั้น เหมือนหนังสือประเภท How-to) 

เมื่อเขียนบันทึกแล้ว บันทึกก็วางอยู่เฉยๆ ครับ ใครอ่านก็อ่าน ใครไม่อ่านก็ไม่เป็นไร อ่านแล้วได้อะไรก็ได้ไปเอง ไม่ต้องมาตอบแทน ถ้าไม่ได้อะไรก็ไม่ได้ และถ้าไม่เข้าใจ-ไม่เห็นด้วย ก็สามารถแลกเปลี่ยนกันได้ -- ผมคิดว่านั่นคือการให้อย่างบริสุทธิ์ใจครับ