ปี๋ใหม่ปี๋นี้ เป็นดีสงกา สุขสันต์ก่อนจา โศก๋าเข้าจี้
วันที่หนึ่งเฮา เมากั๋นป่นปี้ สนุกม่วนดี คึกคัก

พอวันที่สอง ต๋านองไหลพรัก เจ้านายที่ฮัก เมือมรณ์
สวรรค์จั๊นฟ้า เบื้องหน้าอัปสร พระพี่นางจร สวรรค์ดั้นฝ้า
เหลือองค์ในหลวง ของเฮาเจ้าข้า พระองค์เดียวนา เปลี่ยวว้าง

เฮาท่านตังหลาย หัวใจ๋แตกม้าง มาตกสล้าง ตึงมวล
ในหลวงเฮาไซร้ ท่านไท้กำสรวล พระญาติตังมวล กำสรวลโศกเศร้า
แต่นี้ต่อไป หาไหนแล้วเจ้า พระพี่ดั่งเงา ท่านไท้

ชนกชนนี พระพี่นางไซร้ ล้วนหนีบ่ใกล้ เมือมรณ์
ธ-คงเหว่ว้า หากประชาก๋ร บ่ห่วงอาวรณ์ ราชเฮาเจ้าข้า
เฮาจงใส่ใจ๋ ในองค์ไท้หล้า นำกำสอนมา ครวญคิด

หื้อฮักแปงกั๋น ผูกพันเป๋นมิตร คิดสร้างบ้าน แปล๋งเมือง
ปอดีปอฮ้าย อย่าได้สิ้นเปลื๋อง เจริญรุ่งเรือง จาวเมืองใจ๋กว้าง
ยิ้มแย้มแจ่มใส ก๋ายใจ๋ใฝ่อ้าง ยึดถือแนวตาง ธัมมะ

ฮักสามัคคี วจี๋วาต๊ะ หื้อมีสัจจะ เป๋นกุณ
กึดดีก่อนว้า วาจ๋าดีหนุน ทำดีก๊ำจุน อุดหนุนเตื่อมแถ้ง
หากได้อี้หนา โลก๋าใสแจ้ง ธ-ได้ผ่อนแฮง ยั้งพัก

ได้ชื่อว่าเฮา ตังหลายนั้นภัก- ดีต่อเจ้า แผ่นดิน
อานิสงส์ไซร้ แผ่ไปดั่งสินธุ์ เมืองฟ้าเทวินทร์ ผืนดินแหล่งหล้า
ข้าขอบังคม กราบก้มต่อหน้า องค์ขัตติยา ด้วยภักดิ์

นิมนต์พุทธา แลเทพารักษ์ ปกปักฮักษ์วงศ์ จักรี
ป๋ารมี ธ-เกริกกึกก้อง แซ่ซ้องขอพระองค์ ทรงพระเจริญเทอญ