สาธุครับ
เลยนำบทกลอนมาฝากด้วยครับ
..................................
ทุกข์ทำไมให้หัวใจต้องร้าวซ่าน
อีกไม่นานถึงเกณท์ดับอายุขัย
ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้วันถัดไป
ไม่มีใครจะยืนยงคงกระพัน(17 ต.ต.)
เมื่อชีวิตไม่นิรันดร์เช่นฝันไฝ่
จะหลงผิดไปทำไมว่าสุขสันต์
อยากเป็นโน่นเป็นนี่พัลละวัน
ต่างยึดมั่นคว้าหัวโขนมาใส่ตน
โบราณว่าอยากได้สุขทุกข์จะเกิด
อยากเป็นเลิศต้องตกต่ำกล้ำขื่นขม
อยากได้ยศจะเสื่อมยศหมดคนชม
ทรัพย์อุดมสักวันหนึ่งก็หมดไป(24 ต.ค.)
สิ่งใดใดในโลกล้วนไม่แน่
ต้องผันแปรเปลี่ยนแปลงอย่าสงสัย
ทั้งสุขทุกข์ดีชั่วอยู่ที่ใจ
หากปลงได้เปลี่ยนเพียงใดก็ช่างมัน(23 ธ.ค.)
ผลบุญ
............................................................
อ่านได้จาก http://www.polpage.com/loksawang001.htm
ด้วยความปรารถนาดี