เสียดายที่ไม่ได้อ่านบันทึกนี้ก่อนไป ตอนนั้นพี่ยังไม่เขียนเลยอ่ะ - - “ หนูน่าจะเดินผ่านด้วยซ้ำเพราะเดินรอบเมืองทีเดียว ไม่ว่าริมโขง ริมคาน อ้อมวนอยู่หลายรอบ เดินจนปรุทั้งทางและเท้าตัวเอง

เสียดายที่ไม่ได้ศึกษาประวัติการเปลี่ยนแปลงของลาวในช่วงที่ถูกล่าอาณานิคม ดูไปแต่พวกศิลปะสมัยก่อนมากกว่า

วลี see Ankor and die นี่ได้ยินมานาน แต่พึ่งจะรู้ว่าใครเป็นผู้กล่าวไว้ ขอบคุณค่ะ ประวัติศาสตร์ประเทศเพื่อนบ้านเราน่าสนใจใช่น้อย เสียที่ผู้ใหญ่ในวงการศึกษาออกจะชาตินิยมไปหน่อย การศึกษาของเราเลยเน้นแต่ความภูมิใจของประวัติศาสตร์ชาติเราเอง บิลท์จนเกินจริงในบางเรื่อง เอาตำนานมาปนกับประวัติศาสตร์ก็มี เขียนขึ้นเองก็มี เน้นภูมิใจไว้ก่อน จริงๆ ถ้าศึกษาประวัติศาสตร์บ้านใกล้เรือนเคียงแล้วนำมาเปรียบเทียบในแต่ละช่วงสมัยกับของบ้านเราก็จะทำให้เห็นภาพรวมกว้างขึ้น เพราะมันมีการเชื่อมโยงระหว่างกันตลอดค่ะ คนไทยรู้จักประวัติศาสตร์เพื่อนบ้านของเราน้อยมากค่ะ น่าเสียดาย