สวัสดีครับพี่บางทราย

        มาถึงตอนนี้คงต้องยืมมือพี่บางทรายใส่ภูมิคุ้มกันให้เค้าแล้วหล่ะครับ ก่อนที่จะเป็นโรคภูมิคุ้มกันชุมชนบกพร่องครับ เพราะเห็นสภาพน้ำใจคนยังสดใส ใส่ใจ รักษ์ธรรมชาติ คนมีคุณธรรมสูง ปฏิบัติธรรมสูงอยู่

        แต่ทุนนิยมลงไปหนักๆ วันไหนเิกินพิกัด โดยเฉพาะคนในระดับแกนนำหรือว่าชุดการบริหารประเทศ ช่างน่ากลัวจริงๆครับ

        ป่าไม้ที่จะแปลงเป็นสวนยางพารา บอกเค้าว่าอย่าได้หลงกลเลยครับ จัดปลูกในพื้นที่ป่าเสื่อมน่าจะได้ หรือบริเวณที่ควรปลูกแต่ไม่น่าจะตัดป่าโค่นป่าปลูกยางครับ

        จีนก็ลงมา เวียดนามก็วิ่งเข้าไป อุ้ยเพื่อนลาวครับ ตื่นนะครับ

      แต่ท้ายที่สุดแล้วไม่่ว่าจะเป็นอย่างไรครับ ก็คือการเรียนรู้ครับ เหลือหรือไม่เหลือเราก็เอาอะไรไปไม่ได้เช่นกันครับ เพียงแต่มีเงื่อนไขอยู่่ว่า ลูกหลานในอนาคตจะอยู่กันอย่างไร หากเราไม่คิดจะเหลือไว้ให้ลูกหลานก็สามารถผลาญกันได้ในช่วงชีวิตนี้ครับ 

        อุ้ยขอโทษครับผม เผ็ดอีกแล้วครับ เผ็ดในบันทึกพี่ชายคงโอเคนะครับผม รักษาสุขภาพนะครับผม ภาพใหม่ดีมากเลยครับ มีสีสันเพิ่มขึ้นครับ แต่รอยยิ้มจริงใจเหมือนเดิมครับ

เคารพและนับถือ ครับ

เม้งครับ