ประมาณปี2541 ผมและ ผญ.บำเพ็ญ ขวัญปลอด ได้มีโอกาส ไปร่วมยกร่างแผน ฯ 9 ที่ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ของสภาพัฒน์ฯ ในขณะนั้น ในกลุ่มของผมได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ในเรื่องของเด็กไทยในอนาคตควรจะเรียนรู้ภาษาต่างประเทศอย่างไรจำได้ว่ามีการตกผลึกทางความคิดกันว่า ควรเรียนภาษาที่เป็นสากลคือภาษาอังกฤษและภาษาจีนและ ฯ ให้แตกฉาน มีคำถามว่าทำไมต้องภาษาจีนด้วย ผมก็ตอบว่าต่อไปจีนจะมีอิทธิพลในภูมิภาคนี้สูงมาก ในทุกๆด้าน จึงต้องเรียนรู้ให้ถึงแก่นเพื่อการสื่อความหมาย การค้าขายและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ฯลฯ แต่มาถึงวันนี้ ทั้งภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ในภาพรวมการศึกษาของเราไปไม่ถึงไหน มันหางด้วนครับ ผมมองไม่เห็นทางเลยครับ

                 แต่ก็ดีใจมากๆที่ gotoknow ทำให้ผมและลูกสาวได้อาจารย์สอนภาษาอังกฤษอีกท่านหนึ่ง

                 จะขยันทำการบ้าน ครับ