สวัสดีครับ น้อง P  4. Little Jazz \(^o^)/

<div class="content">

ทริปหลวงพระบางนี่เล่นเอาขาจะหลุดค่ะพี่ หนูเป็นพวกนิยมเดินนอกเส้นทาง เริ่มเดินตั้งกะหกโมงเช้าไปหยุดเอาห้าโมงเย็น กลับไปอาบน้ำแล้วก็ออกมาเดินอีกจนถึงสามสี่ทุ่ม ^ ^
อิอิ...เดินน่ะดีแล้ว  ได้เห็นโน่นเห็นนี่เต็มๆ แบบเหนือยด้วยไง ได้หยุดและดูบ้านเมืองเขา...  พี่ไม่ได้เดินหรอกนั่งรถ ค่าเช่าวันละ 100 เหรียญ เข้ารถตู้ ฮุนไดนั่นแหละ...เพราะไปทำงาน..แค่เจียดเวลางานมาเที่ยวเท่าที่ไปได้แค่นั้น หากมีเวลาพี่ก็อยากเดินเหมือนกันนะ  แต่คนข้างกายพี่หากไปด้วยเดินไม่ได้แน่ เพราะเข่าเธอไม่ดี เดินสองก้าวก็นั่งพับแล้ว  หากพี่จะเดินสงสัยขอเช่ารถสาลี่ให้เธอนั่งแล้วพี่เข็นไปเที่ยวไป นิ..

เที่ยวครั้งนี้ได้เห็นวัฒนธรรมที่ต่างจากบ้านเรา ได้สัมผัสถึงน้ำใจของผู้คนและความเปลี่ยนแปลงที่มากับความเจริญและการท่องเที่ยว ซึ่งบางอย่างก็ทำให้แย่ลงอย่างไม่น่าเชื่อ เช่น ไม่คิดว่าจะเจอรถจัมโบ้ชี้หน้าเอาเรื่องคนขับรถพ่วงต่อหน้าเรา บังคับไม่ให้ลดราคารับนักท่องเที่ยว แถมจักรยานไม่มีให้เช่าขี่อีกแล้วเพราะไปขัดผลประโยชน์ของรถจัมโบ้แต่อ้างว่าเผื่อความปลอดภัย แต่ถ้าซื้อทัวร์มีไกด์นำก็ขี่ได้ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เซ็งพวกรถรับจ้างแบบนี้ค่ะ อิทธิพลแบบนี้มีทุกที่ไม่เว้นจริงๆ
เรื่องรถเช่านั้นพี่ก็พบปัญหาครับ ทางหน่วยงานพี่คุ้นเคยกับรถเช่าของบริษัทหนึ่ง พอเราไปถึงสนามบิน ต้องนั่งคอยครึ่งชั่วโมง.(.บ้านเรามีแต่รถไปคอยนะ.). เมื่อเราบอกจะเอารถไปเมืองไชยบุรี เมืองน่าน เขาก็บอกจะเปลี่ยนรถให้  พบว่า เป็นรถเก่าๆให้เราเอาไป ราคาคงเดิมคือ 100 เหรียญต่อวัน ??!!  แอร์ก็ไม่เย็น สภาพก็เก่า...เมื่อเรากลับมาแล้วก็ต่อว่าเสียยกใหญ่ว่าจะคบกันนานๆละก็อย่าทำอย่างนี้อีก ทางบริษัทมีงานทำที่นี่ต้องมาอีกนั[ร้อยเที่ยว ทีมนี้ ทีมโน้น ก็จะอาศัยรถนาย  หากเป็นอย่านี้เราจะยกเลิกเอาบริษัทใหม่...เท่านั้นเอง ทั้งสามี ภรรยามากราบแล้วกราบอีก...ขอโทษจะไม่ทำอีก....เราก็ดุไปบ้าง งั้นแหละ.. บางทีเขาตักตวงมากเกินไป...แต่ก็อภัยเขาและแนะนำเขาว่าอย่าทำอย่างนั้น ต้องบริการคุณภาพด้วยในราคาที่เราไม่ต่อลงมาเลยนะ..

หนูเดินไปเจอโรงเรียนที่สอนด้านวัฒนธรรมการแสดง และศิลปะท้องถิ่นให้เด็ก เลยได้ดูเด็กๆ ซ้อมกันก่อนไปแสดงตอนกลางคืน ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้กับครูผู้สอน ได้เห็นการละเล่นพื้นบ้านของเด็กๆ ที่เหมือนและไม่เหมือนบ้านเรา สนุกดีค่ะ แล้วพี่ได้เห็นแผงโซล่าเซลล์มั้ยค่ะ ^ ^ ขำๆ อันที่จริงมันเป็นแผงตากข้าวเกรียบต่างหาก แต่เขาเอามาตั้งเรียงกันเป็นแถบตามซอยด้านหลังวัดเชียงทอง หนูว่าดูไกลๆ เหมือนแผงโซล่าเซลล์เลยค่ะ ตลกดี
พี่ไม่พบโรงเรียนสอนวัฒนธรรมการแสดงครับ และแผ่นโซล่าเซลล์ ที่ตากข้าวเกรียบนั่น อิอิ พี่ไม่ได้เดินเลยไม่ได้เห็น  เล่าให้ฟังอีกนะครับ  กลางเดือนมกรานี้พี่จะไปอีก แต่ไปอยู่ชนบทตามลำโขงน่ะครับ อาจมีวันไปถึงกับวันกลับที่อยู่หลวงพระบาง...ครับ  คงเจียดเวลาไปเก็บตกบ้างครับ

</div>