ทริปหลวงพระบางนี่เล่นเอาขาจะหลุดค่ะพี่ หนูเป็นพวกนิยมเดินนอกเส้นทาง เริ่มเดินตั้งกะหกโมงเช้าไปหยุดเอาห้าโมงเย็น กลับไปอาบน้ำแล้วก็ออกมาเดินอีกจนถึงสามสี่ทุ่ม ^ ^

เที่ยวครั้งนี้ได้เห็นวัฒนธรรมที่ต่างจากบ้านเรา ได้สัมผัสถึงน้ำใจของผู้คนและความเปลี่ยนแปลงที่มากับความเจริญและการท่องเที่ยว ซึ่งบางอย่างก็ทำให้แย่ลงอย่างไม่น่าเชื่อ เช่น ไม่คิดว่าจะเจอรถจัมโบ้ชี้หน้าเอาเรื่องคนขับรถพ่วงต่อหน้าเรา บังคับไม่ให้ลดราคารับนักท่องเที่ยว แถมจักรยานไม่มีให้เช่าขี่อีกแล้วเพราะไปขัดผลประโยชน์ของรถจัมโบ้แต่อ้างว่าเผื่อความปลอดภัย แต่ถ้าซื้อทัวร์มีไกด์นำก็ขี่ได้ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เซ็งพวกรถรับจ้างแบบนี้ค่ะ อิทธิพลแบบนี้มีทุกที่ไม่เว้นจริงๆ

หนูเดินไปเจอโรงเรียนที่สอนด้านวัฒนธรรมการแสดง และศิลปะท้องถิ่นให้เด็ก เลยได้ดูเด็กๆ ซ้อมกันก่อนไปแสดงตอนกลางคืน ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้กับครูผู้สอน ได้เห็นการละเล่นพื้นบ้านของเด็กๆ ที่เหมือนและไม่เหมือนบ้านเรา สนุกดีค่ะ แล้วพี่ได้เห็นแผงโซล่าเซลล์มั้ยค่ะ ^ ^ ขำๆ อันที่จริงมันเป็นแผงตากข้าวเกรียบต่างหาก แต่เขาเอามาตั้งเรียงกันเป็นแถบตามซอยด้านหลังวัดเชียงทอง หนูว่าดูไกลๆ เหมือนแผงโซล่าเซลล์เลยค่ะ ตลกดี