แอบเข้ามาอ่าน บันทึกของอ.was แล้ว  ก็คิดคล้าย อาจารย์ รู้สึกว่าตัวเองก็มีคาดหวังในการเขียนบันทึก เพราะกว่าจะเขียนยากนะสำหรับคนเพิ่งเริ่มต้น ค่ะ ด้วยศึกษาด้วยตัวเองไม่มีใครแนะนำ บางครั้งการนำเสนอก็ยังสับสน คนอ่านคงจะงง แต่กว่า เราจะเขียนอะไรออกมาได้สักเรื่องยากนะค่ะ ยิ่งเป็นคนที่คุยไม่เก่ง ประสบการณ์น้อย มองชีวิตเพียงด้านเดียว  แต่พอเข้ามาอ่านบันทึกของคนอื่นก็  รู้สึกดี อยากถ่ายทอด..ความคิดของตัวเองบ้าง   และอารมณ์ก็เป็นเรื่องสำคัญ  หากเราตกอยู่ในพะวังของอารมณ์ ก็จะบดบังสิ่งดีๆ แปรเปลี่ยนความหมายนั้นๆได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งรู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ เข้ามาเขียนบันทึก หวังว่าจะมีใครเข้ามาคุยปลอบให้หายเศร้า  ทำให้เราเกิดความคาดหวัง และเมื่อไม่ได้รับการตอบสนองก็เป็นทุกข์ ปล่อยๆไปดีกว่า ไม่มีใครเอาอะไรไปได้สักอย่าง ขอบพระคุณ ท่านผู้อ่าน และเจ้าของบันทึก ที่ให้ความรู้แง่มุมของความคิด และกำลังใจเสมอมา กำลังใจนี่แหละสำคัญที่ทำให้ผู้คนมีพลังในการดำเนินชีวิต