สวัสดีครับอาจารย์ 8. ปัทมาวดี โพชนุกูล ซูซูกิ

<div class="content">

อาจารย์ปัทฯครับ ผมเป็นแฟนคลับอาจารย์นะครับ ผมเก็บงานบันทึกของอาจารย์ไว้ เพราะตรงกับลักษณะงานที่ผมทำอยู่ ซึ่งจำเป็นต้องศึกษาอยู่เรื่อยๆในมุมต่างๆ โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวเนื่องทางวิชาการ

เคยไปอยู่เวียงจันทน์เมื่อปี 1992  เป็นเวลา 6 เดือน จนบัดนี้ยังไม่ได้กลับไปอีก  (ทั้งๆที่ไปอีสานบ่อย) ทั้งเวียงจันทน์ และหลวงพระบางคงเปลี่ยนไปมาก  ที่สำคัญคือ ทัศนคติของผู้คนคงเปลี่ยนไปด้วย (ตามการพัฒนา !!)

เวียงจันทร์ผมก็ไม่ได้ไปนาน ช่วงที่ผมทำงานที่มุกดาหาร(เพิ่มปิดโครงการเมือเดือนที่แล้วนี่เอง) ก็ข้ามไปเมืองสะหวันนะเขตบ้าง ตอนนี้เข้าไปเกี่ยวข้องกับงานประเมินผลกระทบการก่อสร้างเขื่อนที่ไชยบุรี ก็เลยยิ่งสนใจมาก เพราะต้องการเข้าใจชุมชนลาวด้านลึกด้วยเหมือนกันครับ  ไทยอีสานกับลาวมีประวัติศาสตร์อันเดียวกัน เมื่อผมทำงานที่ดงหลวง มุกดาหารนั้นเป็นกลุ่มไทโซ่ ซึ่งประวัตินั้นก็อพยพมาจากฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ผู้เฒ่าผู้แก่ก็อยากกลับไปดูแหล่งที่อยู่ในอดีต  เรายังคิดจะพาเขาไปเซาะหาถิ่นเดิมกัน  แต่ไม่สำเร็จ เพราะยังไม่ได้ไปก็หมดโครงการเสียก่อน

วันก่อนดูทีวี  รัฐมนตรีลาวเริ่มพูดถึงปัญหาความสามารถในการแข่งขันของลาว (ในตลาดโลก)  รู้สึกเศร้าว่า จำเป็นด้วยหรือที่ทุกประเทศจะต้องกระโจนลงมาตะเกียกตะกายในกระทะทองแดงของ "การพัฒนา"  และขึ้นเวทีมวยแบบต้องชกข้ามรุ่น

ผมมองว่านายทุนต่างชาติกำลังทึ้งงานในลาวกันครับ โดยเฉพาะงานใหญ่ๆที่ใช้ทรัพยากรธรรมชาติ

ขอบคุณครับอาจารย์ที่มาเยียม

</div>