ดิฉันขอกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์วิจารณ์เป็นอย่างสูง และขอน้อมรับคำสอนของอาจารย์ไปปฏิบัติทันทีค่ะ ด้วยศรัทธาในอาจารย์ ดิฉันไม่ลังเลสงสัยเลย ว่าประโยคทองเพียงประโยคเดียว พร้อมกำลังใจของอาจารย์นี้แหละคือแก่นความรู้ และของขวัญที่ดีที่สุดที่อาจารย์มอบให้
ขอขอบพระคุณท่านอาจารย์วิบูลย์เป็นอย่างสูง อาจารย์เป็นเสมือนพี่เลี้ยงใจดี ที่คอยสอนและเป็นแบบอย่างที่ดี คุณสมบัตินี้ ไม่เพียงเฉพาะดิฉันที่ประจักษ์ได้ด้วยตาและด้วยใจ ผู้ที่เคยร่วมงาน หรือแม้เพียงได้รู้จักอาจารย์ห่างๆ ก็สามารถรับรู้ได้ และนี่เองทำให้ดิฉันเคารพอาจารย์ด้วยความจริงใจเสมอมา และจะเป็นเช่นนี้ตลอดไปค่ะ
ขอขอบคุณ อ.รุจโรจน์ ที่ส่งกำลังใจผ่าน blog มาให้ ไม่ทราบด้วยเหตุผลอันใด ที่ทำให้ดิฉันสนิทสนม รักใคร่ และชื่นชมคณาจารย์คณะศึกษาศาสตร์ มน. แทบทุกท่านเสมือนพี่น้อง เหมือนอยู่คณะเดียวกันก็ไม่ปาน