จากการสอบถามการปฏิบัติงานจริงของรุ่นพี่ที่ทำงานในการป้องกันอันตรายทางรังสีนั้น ส่วนใหญ่การป้องกันจะเป็นการตัดสินใจของนักรังสีเทคนิคเองว่าจะมีการป้องกันอันตรายให้แก่ตนเองและผู้รับการรักษาอย่างไรมากน้อยแค่ไหนโดยจะไมมาตรการที่แน่ชัดในแต่ละโรงพยาบาลนั้นแต่โดยหลักๆทีนักรังสีปฏิบัติก็จะมีดังนี้

      1. สวมเสื้อตะกั้วบ้างเป็นบางครั้งเมื่อมีการถ่ายภาพเอกซเรย์ในห้อง แต่จะสวมทุกครั้งเมื่อมีการถ่ายเอกซเรย์เคลื่อนที่และบอกให้บุคคลที่ไม่มีเกี่ยวข้องหลบห่างจากบริเวณที่จะมีการถ่ายภาพเเอกซเรย์

      2. เมื่อมีการควบคุมผู้ป่วยระหว่างการถ่ายภาพเอกซเรย์นักรังสีเทคนิคจะไม่เป็นผู้ควบคุมผู้ป่วยเองเด็ดขาดจะให้ผู้ที่มาด้วยเป็นคนจับแทน

      3. พยายามยืนห่างจากเครื่องเอกซเรย์มาที่สุดเท่าที่จะทำได้เมือมีการถ่ายภาพเอกซเรย์

     4. ควรปิดประตูห้องเอกซเรย์ทุกครั้งเมื่อมีการถ่ายเอกเรย์

     5. ใส่อุปกรณ์ป้องกันให้กับผู้รับการรักษาบ้างเป็นบางครั้งถ้าไม่ขัดกับการสร้างภาพในอวัยวะนั้นๆ (ถ้าผู้ป่วยให้ความร่วมมือและรับฟังการแนะนำของนักรังสีเทคนิคเป็นอย่างดีก็จะได้รับการป้องกันที่ดีด้วย)

     ส่วนมาตราการการป้องกันอื่นที่ปฏิบัติงานจริงก็จะเป็นการติดเรื่องวัดปริมาณรังสีในตัวนักรังสีเทคนิคนิคตลอดเวลาเพื่อทำการส่งตรวจตามเวลาที่ได้กำหนดไว้ อีกอย่ฝางก็คือนกรังสีเทคนินคที่ตั้งครรภ์ก็จะไม่ได้ทำงานในห้องถ่ายภาพเอกซเรย์เลยแต่ให้ไปทำงานอย่างอื่นแทน