ต้อมถามพี่ว่า “..ถ้ามีเด็กสองคนกำลังจะจมน้ำคนหนึ่ง....ลูกพี่   อีกคนหนึ่ง....เด็กที่ไหนก็ไม่รู้พี่จะช่วยใครก่อน....” คำตอบเพียงแค่ช่วยลูกเรา หรือช่วยลูกเขา ไม่สามารถประเมินว่าคนๆ นั้นเป็นอย่างไรได้     อันตรายนะจ๊ะหากทำแบบนี้ จนกว่าต้อมจะรู้ที่มาที่ไปของคำตอบ

คำตอบของพี่แน่นอนว่าช่วยลูกพี่ (พี่ตอบครั้งนึงแล้วทางโทรศัพท์   แต่จะเขียนย้ำอีกครั้งเพราะการพูดคุยบางอย่างมันเหมือนลม ผ่านมาก็ผ่านไป)

คนเราทุกคนมีความเห็นแก่ตัว…..พูดสั้นๆ แบบนี้ก็ได้ความหมายแคบๆ มุมมองแคบๆ และออกจะเป็นด้านลบ แต่ความจริงความเห็นแก่ตัวนั้นมีหลากหลาย
บางคนเห็นแก่ตัวเพื่อตัวเอง บางคนเห็นแก่ตัวเพื่อคนอื่น  บางคนก็เห็นแก่ตัวเพื่อทั้งตนเองและเพื่อทั้งผู้อื่น……5555

พี่เลือกช่วยลูกของพี่ แน่นอนสัญชาติญาณความรักลูกมันจะเกิดก่อน   พอเอาเข้าจริงๆ การตัดสินใจของแม่โดยส่วนใหญ่หรือแทบจะเรียกได้ว่าทั้งหมดไม่ได้อยู่บนพื่อนฐานของเหตุผลแล้วล่ะ   ไม่ได้คิดถึงว่าใครจะทุกข์ใครจะสุขจากนี้ไปแล้วล่ะ   แต่จะคิดว่าจะช่วยลูกได้อย่างไร

คำถามของต้อมเป็นคำถามที่ให้เวลาคิด ไม่ใช่เหตุการที่กำลังเผชิญ   ดังนั้นก็มีเวลาพอที่จะอธิบายการตัดสินใจ พี่ก็จะเลือกช่วยลูกพี่อยู่ดี   พี่คิดเสมอว่าหากเราไม่เข้มแข็งเราจะช่วยอะไรใครได้ …..ไม่มีทาง….หากช่วยได้ก็เพียงแค่ปลายเหตุเท่านั้นหรือ หากช่วยได้ก็ไม่มาก   นึกถึงคนตกน้ำกลางทะเล ต้อมยังว่ายน้ำไม่เป็นแต่ก็กระโดดช่วย    ต้อมอาจช่วยเขาได้หายใจเพียงอีกแค่ 2 หรือ 3 เฮือก   แล้วก็ดำดิ่งลงสู่ท้องทะเลทั้งคู่   แล้วอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากนั้น…คนรอบข้างเราเขาจะเป็นยังไง   เราจะทิ้งความเศร้าเสียใจให้เขาอีกตั้งเท่าไหร่   เราจะทิ้งความรับผิดชอบให้เขาอีกเท่าไหร่    เราจะเป็นภาระหลังการสูญเสียที่เขาจะได้รับอีกตั้งเท่าไหร่……วิเคราะห์สิว่าผลกระทบจากการสูญเสียครั้งนี้มีอะไรบ้าง

มันจะกระทบเกี่ยวโยงกันมากมายมหาศาลอย่างไม่น่าเขื่อเพียงเพราะแค่การที่จะให้คนคนนึงมีลมหายใจอีกเฮือก…..

หากพี่ว่ายน้ำไม่แข็งพี่ต้องมั่นใจก่อนว่าพี่ต้องมีเครื่องชูชีพเหลือพอที่จะช่วยเขาค่ะ   พี่ต้องรู้จักข้อจำกัดของพี่    และพี่ต้องจำกัดวงของการสูญเสียค่ะ…เหี้ยม…ใช่ค่ะยอมรับค่ะเพราะนี่คือพี่

หากพี่ช่วยเหลือเด็กคนอื่น แล้วลูกพี่เสียชีวิต   พี่ไม่คิดว่าพี่จะอยู่ในโลกนี้ได้ด้วยความเข้มแข็ง   พี่ไม่คิดว่าพี่จะทำอะไรเพื่อใครได้อีกแล้วเพราะลูกของพี่เองพี่ยังไม่สามารถช่วยเขาได้   พี่จะโทษการกระทำของพี่ทุกวินาที ทุกลมหายใจ

หากพี่ช่วยลูกพี่แล้ว โชคร้ายเด็กอีกคนช่วยไม่ทัน…เสียชีวิต   พี่ว่ามันอาจจะทำให้พี่อุทิศชีวิตทั้งชีวิตเพื่อช่วยเหลือคนอื่น   เพื่อทดแทนความผิดพลาดที่ไม่สามารถเลี่ยงได้ พี่เองก็จะไม่ blame ตัวเองหากช่วยเขาไม่ทัน   แต่พี่จะต้องทำให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้นและจะไม่ปล่อยโอกาสที่จะช่วยใครในอนาคต…..

พี่คิดว่ามันคงจะเป็นแนวนี้นะ….แค่คิดนะคะ และคิดในเวลานี้เท่านั้น    อนาคตไม่รู้ได้ค่ะ

สำหรับพี่ หากคนไหนยิ่งเข้มแข็ง   และมีความสามารถเท่าไหร่คนนั้นก็มีโอกาสช่วยคนได้มากเท่านั้น   แต่พี่ไม่ได้ว่าคนอ่อนแอช่วยคนไม่ได้นะคะ อย่าคิดไปไกลขนาดนั้นค่ะ

If you want to help somebody, help them if you  can do but you have to help yourself by making your heart to be strong as much as you can so you can help them. If you are not a good swimmer, how can you help someone in the
pool la ka.

“Helping is limited upon to the situation... you might not be able to sacrifice yourself to help someone in the sea if you are so tired and do not
have any life guard left for them” Don’t you think so ka. Enjoy your day ka.

ต้อมขอนำเมลที่พี่สาวคนสวยมาตอบหมอรุ่งในนี้ค่ะ  (( ใช้เวลาหานานมาก  ขอบอกๆ ))         ^^