สวัสดีครับคุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
- ขอบคุณมากๆ นะครับ ที่มาช่วยเติมเต็มความเห็น ปัญหาที่มี และทางออก ทางเลือกครับ
- จากโมเดลด้านบนนั้น แค่ตุ๊กตาเฉยๆ ครับ ไ่ม่จำเป็นว่าจะต้องทำตามนั้น เป็นแค่แนวทางหนึ่งนะครับ และคิดว่ามีอีกหลายๆ ทางที่จะทำได้ แต่อยู่ที่ว่าเรากำหนดแนวทางของโกทูโนว์อย่างไร เมื่อมีเส้นทางก็จะทราบว่าต้องศึกษาอะไรบ้าง แล้วจะได้ศึกษาการก้าวย่างแต่ละขั้นตอน
- การเกิดปัญญาร่วมกันนั้น เป็นการนำมวลชนก้าวไปสู่ระดับของการคิดให้เป็นระบบในแต่ละเรื่อง เพราะผมคิดว่ากว่าจะถึงระดับปัญญานั้น คงต้องปฏิบัิิิติซ้ำๆ หลายๆ รอบทีเดียว หากจะเปรียบเหมือนกับการนั่งสมาธิ
- การนั่งสมาธิ นั้น เราสามารถรับการถ่ายทอดหรืออ่านเอาตามเอกสารที่มีถูกบ้างผิดบ้าง กระบวนการมากมาย ก็ศึกษาไปจากข้อมูลก็คงได้เป็นสารสนเทศ แล้วก็ต้องฝึกปฏิบัติ จนกว่าจะเข้าถึงระดับ ความรู้ หรือการรู้แจ้งในระบบคิด ระบบภายใน ซึ่งเมื่ออยู่ภายในนั้นคงโอนย้ายให้กันในรูปปัญญาคงยาก แต่ก็ให้ได้แค่ระดับสาระที่ผ่านการกรองแล้ว ส่วนจะไปถึงหรือไ่ม่นั้น คงขึ้นกับหลายๆ ปัจจัย
- สำหรับปริมาณบทความที่มีเยอะนั้น ผมว่าเป็นสิ่งที่ดี และหลากหลาย ผู้เขียนในทุกๆ บทความก็มีสาระทั้งนั้นครับเพียงแต่ว่าจะมีสาระเน้นไปในด้านใด แต่ละบทความก็เลยโดนใจเราแตกต่างกัน อยู่ที่ตัวรับของเรานะครับ แต่ไม่ใช่่ว่าบทความไหนไม่โดนใจเรา จะไม่มีสาระครับ บางครั้งสาระขึ้นกับเวลาด้วยใช่ไหมครับ
- ส่วนในเรื่องของการ Reblog , Editor นั้น ทำได้โดยบุคคลที่เป็นเจ้าของบทความสามารถรวบรวมได้ครับ อันนี้คงลงไปถึงระดับของการออกแบบการจัดเก็บให้เหมาะสมด้วยเพื่อให้สอดคล้องกันในระดับการระเหย หรือกลั่นตัวของบทความที่มีอยู่ให้กลายเป็นไอน้ำ ลอยไปอยู่ในระดับเมฆหรือว่าเหนือเมฆ
- สำหรับการเขียนผ่านอีกบุคคลหนึ่งนั้น ก็ทำได้หลายๆ ทาง มีไม่ครบก็ดีกว่าไม่มีครับ เมื่อมีแล้วก็ค่อยๆ เพิ่มเติมไป มีคนมาสานต่อความคิด ต่อยอดกันไปได้ครับ
- คงต้องร่วมๆ กันคิดครับ ทุกๆ ระบบคงเร่งให้เกิดในเร็ววันไม่ได้ แต่ควรจะให้เกิดและเจริญไปตามธรรมชาติอย่างเข้าใจ
- ขอบคุณมากๆ นะครับ