สวัสดีครับ คุณมาหาอ้วน ขออนุญาตแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยครับ

ทำให้ในปัจจุบันน้องเมย์รับผิดชอบอะไรไม่ค่อยได้ ขาดคุณธรรมจริยธรรม ในการรับผืดชอบตัวเองหรือภายในบ้าน  เพราะมีคนทำแทนให้หมด น้องเมย์ มีหน้าที่อย่างเดียวคือ เรียน

    ในประเด็นดังกล่าว ผมก็พบเห็นอยู่หลายครอบครัวครับ  ผมคิดว่าแนวคิดหนึ่ง น่าจะเกิดจากที่พ่อแม่ ต้องการให้ลูกเป็นหน้าเป็นตาของพ่อแม่ หรือ เอาไว้คุยกับคนอื่นได้ว่า ลูกฉันเก่ง

การศึกษาไทย ควรจะมีกิจกรรมอะไร เป็นเครื่องมือในการเสริมสร้างคุณธรรมควบคู่กับความรู้ไปพร้อมๆกัน ฉะนั้น เด็กก็จะขาดพื้นฐานในการดำเนินชีวิต

   ในประเด็นนี้ ผมคิดว่าในหลักสูตรการศึกษาเขาได้กำหนดไว้แล้ว กล่าวอย่างรวมๆว่า ให้

        เด็ก เก่ง(วิชาการ) 

         ดี (มีคุณธรรม มีน้ำใจ) 

         มีสุข (เป็นตัวของตัวเอง มีความภาคภูมิใจในตนเอง) 

     ซึ่งตามหลักสูตรก็จะมีกิจกรรมต่างๆ เพื่อพัฒนาให้เป็นคนดี มีคุณธรรม แต่ข้อจำกัดของการนำหลักสูตรไปใช้ก็มี กล่าวคือ

     1.  สภาพของสังคม กับสภาพของหลักสูตร ไม่สอดคล้องกัน

      2. เด็กมีเวลาอยู่ที่บ้านมากกว่าที่โรงเรียน ดังนั้น โรงเรียนจึงเป็นปัจจัยรองในการพัฒนาเด็ก ปัจจัยหลักน่าจะเริ่มที่บ้าน แล้วมาสานต่อที่โรงเรียน

      3. ยังมีปัจจัยอื่นๆอีกครับ เช่น  กระแสบริโภคนิยมที่มากับสื่อแทบทุกชนิด  สิ่งแวดล้อมของการแก่งแย่งชิงดี  ฯลฯ

       ครับ ขอแค่นี้ก่อน..ขอบคุณครับ