สวัสดีครับ

           ความจริงผมไม่ได้หวังอะไรเพราะรู้ว่าเสียงส่วนใหญ่ในชาวบ้านแถวนี้คิดอะไร

          ผมไม่อยากผิดหวัง  คิดว่าอย่างนั้นแล้วก็เป็นจริง

          เหตุที่เราผิดหวังเพราะพวกเราคิดคนละอย่างรู้สึกคนละอย่างจากประชาชนส่วนใหญ่โดยเฉพาะในหมู่คนตามชุมชนชนบท

           คนชั้นกลางในเมืองต้องตอบคำถามใหญ่ ว่าทำไมเราถึงคิดได้ต่างจากชาวบ้านขนาดนั้น 

            ประเทศ รัฐบาลทิ้งพวกเขามานาน  วันหนึ่งเขารู้สึกถูกทอดทิ้งและมีคนฉุดดึงเขาขึ้นมา

              คนที่ฉุดดึงพวกเขาขึ้นมาจะด้วยอะไร วิธีใดก็ตามเป็นใครก็ตาม   วันนี้เขาคือบุรุษในความทรงจำ

                 ที่หลายคนแสดงความห่วงใยคิดถึงเขา

                  ผมไม่คิดอย่างชาวบ้านส่วนใหญ่ แต่ไม่รู้สึกผิดหวัง

                  แต่ผมไม่อยากคิดหวังสิ่งใดจากประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ  ตราบใดที่เรายังคิดต่างขั้ว ต่างอุดมการณ์ขนาดนี้

                 แต่ผมจะพยายามทำความเข้าใจในชุมชนต่อไป  มีคนส่วนหนึ่งที่เห็นความย่ำแย่ของผู้คนระดับนำ   แต่หลายคนถูกดึงด้วยประโยชน์ และภาพลวง

              จะทำได้แค่ไหนอย่างไร  ไม่รู้  อาจไม่ได้ตลอดชีวิต  แต่จะลองพยายามครับ