ได้อ่านบทความพี่เชษฐ (อาจารย์) ต้องยอมรับว่าตัวเองได้สนองความต้องการ "การมองโลกสดใส น่ารัก สวยงาม" ได้จริงๆคะ

ในฐานะคนที่ไม่ค่อยจะได้ไปเที่ยวไหนมากนัก ต้องขอบอกว่าโลกหมุ่นได้ ด้วยการอ่านจริงๆคะ  ..สนุกมาก จากการอ่าน เหมือนได้ไปเที่ยวจริงๆคะ

นึกถึงคำพูดคุณประมวลเพ็งจันทร์ ในเดินสู่อิสรภาพว่า "ผมต้องการก้าวเดินไป เพื่อถักทอสายใยแห่งรักให้ผืนใหญ่ขึ้น " "เพราะความรู้สึกอบอุ่นภายใต้ผืนใยแห่งรักผืนเล็กๆ นี้เอง ที่ทำให้เรารู้สึกหวาดกลัวความหนาวเหน็บที่แผ่กระจายอยู่ภายนอก"