สำหรับหนู จะเรียกตัวเองว่า หนอนหนังสือ ได้รึเปล่าก็ไม่รู้นะคะ ยอมรับว่าตัวเองก็เป็นคนชอบอ่านหนังสือ มีหนังสือดีๆเก็บไว้หลายเล่ม แต่ก็ไม่ได้มีหนังสืออ่านแบบพกติดตัวตลอดเวลา หรือว่างเมื่อไรก็เข้าห้องสมุดแบบที่พวกชาวแว่นหนาเขาทำ หนูจะอ่านเมื่อว่างจริงๆและทุกก่อนนอน แล้วก็เวลาที่ต้องการหลีกหนีความวุ่นวายในห้องเรียน บางทีเสียใจกับอะไรบางเรื่อง ก็จะหันไปอ่านหนังสือ เพื่อจะได้ลืม เรียกได้ว่าหนังสือคือเพื่อนที่ซื่อสัตย์สำหรับหนูเลย ขอบคุณอาจารย์นะคะที่แนะนำหนังสือดีๆให้กับพวกเรา ไม่ว่าจะวรรณกรรมหรือว่าหนังสือที่ได้รับรางวัล ยอมรับเลยค่ะ ว่าเวลาไปร้านหนังสือ ไม่เคยได้สนใจหนังสือ ไล่ตงจิ้นลูกขอทาน ที่วางไว้บนชั้นอย่างสง่าผ่าเผยเลยสักนิดเดียว แต่เมื่อได้รับการการันตีจากอาจารย์ หนูเลยต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ และก็ไม่ผิดหวังเลยจริงๆ เป็นหนังสือในหนึ่งไม่กี่เรื่องที่หนูประทับใจที่สุด อ่านไปร้องไห้ไป ทุเรศกับข่าวการคิดสั้นฆ่าตัวตายเพราะความรักของวัยรุ่น กว่าพ่อแม่จะเลี้ยงมาได้ เทียบไม่ได้กับอุปสรรคในชีวิตของไล่ตงจิ้นสักนิดเดียว ขอบคุณนะคะที่วันนั้นอาจารย์ได้พูดถึงหนังสือ ไล่ตงจิ้นลูกขอทาน ทำให้ได้รู้ว่าชีวิตของเราทุกคนมีค่าเท่าเทียมกันเสมอ และรู้จัก อดทน ต่อความยากลำบาก ไม่ว่าเราจะเจ็บปวดแค่ไหน สักวันจะต้องมีวันของเรา    และสุดท้าย ^^ ดีใจและภูมิใจเสมอค่ะ ที่ได้เป็นลูกศิษย์ของกวีแห่งรัตนโกสินทร์ยุคปัจจุบัน ^^