อย่างแรก...... ที่ครูอ้อยพูดเดกคนนั้นคือผักบุ้งรึปล่าว = = .........

คำคม4บรรทัดนี้ผักบุ้งรุสึกเคยผ่านๆตามาบ้าง มารื้อฟื้นอีกทีก็ดีค่ะ

ข้อแรก ผักบุ้งทำได้นะ ทำไมเพื่อนบุ้งโกดกันด้วยเรื่องงี่เง่ากันจังนะ (เพื่อนบุ้งคนนึงบอกไม่ไหวแล้วน่ะ ไอนั่นมันด่าเราแรงมาก มันไม่ยอม พอถามว่าโดนว่าว่าอะไรเท่านั้นล่ะ ฮากระจายทั้งกลุ่ม "นังแพศยา" เขียนถูกรึปล่าวไม่รู้นะ แต่เพื่อนบุ้งเริ่มด้วยมองหน้ากันงงๆปนขำๆแล้วฮากันท้องแข็งเรย ฟังดูก็รู้ว่าเปนคำด่าที่งี่เง่ามาก เหมือนด่าเล่นสรรหามาด่าแต่ไม่ได้ใกล้เคียงพูดๆไปงั้นแหละ แต่มันเหนว่า เปนคำด่าที่รุนแรงมากซะงั้นน่ะ!!! ถ้าผักบุ้งโดนเพื่อนพูดแบบนี้ใส่ คงดัดจริค จีบปากจีบคอตอบไปว่า กรี๊ดดดดด พูดแบบนี้ได้งัยยะ ชั้นมันพวกแร๊ดดดดแรดหรอกแล้วก็เต้นเพลงกีฬาสีชื่อเพลงแรดซะเรย หลังจากนั้นก็คงฮาๆกัน)และถึงแม้ว่าจะเปนเรื่องที่น่าโกดจิงๆก้อเถอะ แต่เราเลือกที่จะไม่ให้อภัย กับ โกรธเค้าได้ มันต่างกันนะคะ (ในความคิดผักบุ้งล่ะ)

ข้อ2 ยากเหมือนกันนะ ขอไม่พูดอะไรมากละกัน เพื่อนบุ้งบอกว่าผักบุ้งเม้นยาวมากกกกก แหะๆ เปนคนชอบเล่าเรื่องน่ะค่ะ^^

ข้อ3 ผักบุ้งมีคำคมให้ตัวเองเพิ่งคิดได้วันนี้ ตอนเช้านี่ล่ะ เลยได้โอกาสมาประกาศศักดาเอ๊ย บอกเล่าสู่กันฟังเลย "หากว่าได้เงินคือความสุข เหนือกว่าสุขนั้นคือสุขยิ่งกว่าเมื่อใช้เงิน" ชอบมากกกกกกค่ะเวลาเปนผู้ให้ รู้สึกดีนะคะ^^

ข้อ4 เคยพูดโกหกเหมือนกัน ลำบาก น่ารำคาน ไม่มีที่สิ้นสุด ไม่สบายใจ เหนื่อย หาจุดจบไม่เจอ เป็นตัวของเราเองดีที่สุด^^

จริงไม๊คะครูอ้อย

ขออภัยอีกครั้งที่ใช้ภาษาไม่ค่อยถูกค่ะ