พออ่านของครูอ้อยแล้วยิ้มให้กับสิ่งที่ครูอ้อยเขียน(อีกครั้ง) แต่ยิ้มเจื่อนๆให้กับตัวเองค่ะ เราเปนคนจริงใจ จริงจัง (ในเรื่องที่ควรจริงจังน่ะค่ะ ไม่ถึงกับทุกเรื่องเสมอไป) ไม่มักเจอแต่คนไม่จริงใจ เล่นๆกับของที่ไม่น่าเล่นด้วย อย่างเรื่องของความรู้สึกของคนอื่น เศร้าเลยนะคะพอพูดยังงี้ โดยเฉพาะปันหาที่มักมีกับวัยรุ่นไทยสมัยนี้ล่ะ -*- ความรักนี่ล่ะ เล่นๆ กับความรู้สึกคนอื่นดีนัก ลองเจอกับตัวสิ จะขำๆ จะชิลๆ กันออกไม๊..... เฮ้อ ของแบบนี้ผักบุ้งได้แต่เหนื่อยใจแต่ก็เป็นแบบนี้ล่ะ แบบของตัวเราต่อไปเรื่อยๆ ใครจะมองว่าเราซีเรียสเกินเหตุก็ช่าง (จริงๆแล้วบุ้งไม่ได้ซีเรียสเกินเหตุนะ พวกเค้าแหละ เล่นๆกันเกินเหตุ) ถ้าเราอยากได้ความจริงใจ เราก็ต้องให้ความจริงใจต่อไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอเอง^__________^

เกิดมาแล้ว กี่วัน กี่เดือน กี่ปี ใช้เวลาตั้งเท่าไหร่ ในการค่อยๆทำตัวเราให้เป็นตัวเรา อย่าเพิ่งเอาตัวเราไปผูก หรือยึดติดกับใคร ให้เขาทำลายเราง่ายๆ หากว่าเรายังไม่สามารถรู้ได้ว่าเค้าดีจริง คิดดูสิว่าเวลาในการสร้างตัวเราเป้นตัวเรามันตั้งเท่าไหร่ กับอีแค่ช่วงเวลาที่เค้าผ่านมาและอาจจะผ่านไปแค่วูบเดียว เราโดนเค้าทำลายในช่วงเวลาสั้นๆ คุ้มกันไหม......