สวัสดีค่ะคุณใบบุญ

สำหรับสะพานนั้นมีเรื่องราวไม่เหมือนสะพานขาวที่ มข ค่ะ

เล่าให้ฟังนะค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่าสะพานแห่งนี้ เป็นสะพานที่สูงจากพื้นมาก เพราะเป็นสะพานเชื่อมระหว่างไหล่เขา 2 ลูก ข้างล่างสะพานเป็นลำธารที่ไหลระหว่างซอกเขา ฉะนั้นจึงเป็นลำธารที่มีหินก้อนเล็ก ก้อนใหญ่เป็นพื้นลำธารสวยงามเหมือนลำธารในหุบเขาทั่วๆไปค่ะ

ส่วนตัวของสะพาน เนื่องจากเป็นสะพานสำหรับรถวิ่ง ไม่ค่อยจะมีคนเดินเท่าไหร่ เขาจะสร้างราวสั้นที่กั้นไม่สูงนัก

การที่ราวสะพานไม่สูงนี้จึงเป็นเหตุให้การก้าวข้ามราวสะพานเป็นไปได้ค่อนข้างสะดวกค่ะ

ดังนั้น ในช่วงฤดูหนึ่งที่มีบรรยากาศเศร้าๆ เหงาๆ จึงมีผู้คนที่มีปัญหามากมายมากระโดดสะพานแห่งนี้ ประมาณว่ามีรถตำรวจมาตรวจสถานที่เกิดเหตุกันทุกสัปดาห์

แม้ช่วงที่ไปอยู่เป็นฤดูหนาวและเพิ่งจะผ่านพ้นปีใหม่ไปไม่นาน วันหนึ่งนักศึกษาที่แลบก็มาบอกว่ามีคนมาโดดอีกแล้วทั้งๆที่เมื่อปีที่แล้ว เขาได้มาทำที่กั้นให้สูงขึ้นอีก และทำตะแกรงรองคนตกไว้แล้ว

เมื่อถาม นศ.ว่ามีคนมาโดดเยอะมั้ย เขาบอกว่า เยอะมากประเภทคนที่ลงไปเก็บร่าง ถามญาติว่า อยากได้ส่วนใดกี่ชิ้น ประมาณว่ามีจำนวนให้เหลือเฝืออ่ะค่ะ

ที่นี้ที่พักที่ไปอยู่เนี่ย อยู่ห่างสะพานนั้นไม่เกินกิโลเมตร ก็เลยกลัวค่ะ.....

ขอให้ทุกท่านที่อยู่ ณ สะพานนั้นไปสู่สุคติค่ะ