ความเหงา ความเศร้า

ยังเฝ้าอยู่ในใจ ใครเล่ากำหนด

ผ่านพ้นชีวิต ลิขิตเอง

วังเวงในห้วงเสน่ห์หา

ปัญญาบังเกิด ประเสริฐผล

ชีวิตคนนี้หนา ชั่งน่าเศร้า

รุมเร้าในใจ ไม่สร่างสา

เพราะมัวหา ในสิ่งที่ไม่เป็นจริง

บทประพันธ์ โดย อนุลักษ์ คำแก้ว

ปล.พอใหวใหมครับ