ความเห็น 48895

Road

...........
IP: xxx.136.195.190
เขียนเมื่อ 

ราวเธอ..เดาใจผมออก
เธอ..บอกกลับมา..
*ฉันไม่ขายที่นี่ค่ะ
ทั้งๆมีฝรั่งมาขอซื้อหลายเจ้าแล้ว
ให้ราคางาม



ฉัน..คงอยากอยุ่กับความหลังแสนงาม
ในท่ามกลางความผันแปรของโลกค่ะ*



*ไม่นาน
หากฉันตาย
ฉันจะยกที่นาส่วนหนึ่งให้ลุงใหญ่
คนเก่าคนแก่ของฉันและลูกๆมีที่ทำกิน



ส่วนที่เหลือ..ฉันจะยกให้โรงเรียนค่ะ
ระบุให้ใช้เรือนไทยนี้
สำหรับเรียนดนตรีหรือวัฒนธรรมไทยค่ะ*

*ฉัน..หวังอยากเห็นประเพณีไทย
ที่แสนอ่อนหวานงดงามถูกสืบทอด
ไปในหมู่วัยรุ่นให้มากขึ้นมากเข้า
รองรับกระแสเชี่ยวกรากแห่งอารยะธรรม



ที่กำลังบ่าโหมมาทำลายผู้คน
ให้ใช้ชีวิตอย่างหยาบกระด้างกันมากขึ้นทุกทีทุกที

ไม่มีเวลาศึกษาธรรม ธรรมชาติ
อย่าว่าแต่รักวัฒนธรรมประเพณีเลยค่ะ*



*ขอโทษนะคะที่ระบายใจมากมาย
เพราะราวมีดวงตาที่สาม
ว่าคุณอยากรับทราบรับฟัง
นานๆฉันจะพบเพื่อนที่รักธรรม
และเข้าใจธรรมชาติชีวิตค่ะ*


*ฉันไม่ค่อยสนิทกับใคร
ไม่อยากรับขยะใจจากคนค่ะ
ที่เป็นธรรมดา

หากทว่า
ขอกลั่นกรองเลือกคบหาคนพันธุ์เดียวคงจะดีที่สุด
ส่วนคนอื่นๆก็เพียงแค่ขอหยิบยื่นไมตรีให้
อย่างมีน้ำใจสวยใสสงบงาม
ไม่เลือกที่รักมักที่ชังค่ะหากใครจะเข้ามาแลกทัศนะ*


*ฉันเบื่อโลกแสงสีเบื่อความวุ่นวาย
บางครั้งจิตราวกับจะบอกฉัน
มนุษย์นับหลายพันล้านมากเกินไปที่โลกใบนี้จะทานอยู่
ยิ่งมากคนทำลายไร้คนสร้างสรรก็ยิ่งหวั่นว่า
โลกจะพบคำแตกดับจนตราบกัลปาวสานต์เร็วขึ้น..*


*ฉัน...ขอโทษจริงๆนะคะ
ที่รบกวนคุณและดูราวฉันจะแจงใจถ้วนถี่เสียเหลือเกิน*
ว่าพลางเธอยิ้มเขิน..


*วันนี้..แค่คุณตกลงก็ดีแล้วค่ะ
ฉันจะเตรียมรับรองหากคุณพาช่างกลับมา
และจะมีอาหารสามมื้อให้ตลอดเวลาทำงาน
ฝืมือฉันเอง
เพราะที่นี่ไกลตลาดค่ะ
คุณอาจจะผอมแย่นะคะมาเจอแม่ครัวคนนี้



ดื่มน้ำส้มคั้นสดสดนะ
แล้ว
ฉันจะเดินไปส่งคุณนะคะ
และ
จะรอวันพรุ่งนี้ค่ะ
เธอ..ค่อยๆเดินล่วงหน้าข้ามสะพานช้าๆ
ก่อนหยุดกลางสะพาน..*



แล้ว...
เอื้อมเด็ดบัวตูมสามสี่ดอกพอกำ
แล้วยื่นส่งมาให้ผม..พร้อมกล่าวคำร่ำลา..

*ให้คุณค่ะนำไปถวายพระ
หวังคุณคงสวดมนต์ทุกคืนค่ำนะคะ*



และ
ขอบคุณอย่างมากกับน้ำใจ..ค่ะ..
หวังเราจะได้ร่วมงานกัน*


แล้วเธอ..คนดี
ก็ค่อยๆหันหลังลาผมไป...
............
..........
ทิ้งผม..ไว้กับฟ้าที่เริ่มโพล้เพล้..เหว่ว้า
ให้ผมยืนนิ่ง..ซึมซึ้ง..ดายเดียว..เดียวดาย..ลำพัง
........
........

ไม่น่าเชื่อเลยว่า....
วันหยุดนี้...
เวลานาทีผมกลับได้รับการเปลี่ยนแปลงแปรผัน

ให้ผมพบกับเธอ
ผู้หญิง ไทยใจโบราณ
เรือนไทยงามกระจ่างกลางแมกไม้ไทยไสวหวานรึมบึงบัว



และ
ที่ผมทั้งแสนรักแสนกลัว
คือความรู้สึกผมในเวลานี้

ที่ราวกับมีดนตรีบรรเลงบทเพลงแสนหวานแว่วแผ่วมา
ให้ผมโหยหา รอท่าให้อรุณรุ่งมาเยือน
พร้อมกับการกลับมา..


และ
สารภาพว่า..
ผมไม่อยากกลับออกไปจากกรงใจเธออีกเลย!

ราวรักแรกพบ...
อยากจบด้วยความเข้าใจกันและกัน
และ...
ให้..*เรือนศกุนตลา*เป็นดั่ง
เรือนขวัญเรือนหอ*
ตราบชั่วนิจนิรันดรแห่งชีวิตสองเรา...!!!!*

.........................






ศกุน ตลา
นางฟ้าแมกฟ้า ฤา ไฉน
เดิน ดิน นางเดียว เปลี่ยวใจ
นางไม้ แมกไม้ มิได้ ปาน
น้ำค้าง ค้าง กลีบกุหลาบอ่อน
คือเนตรบังอรหยาดหวาน
โอษฐ์อิ่มพริ้มรัตน์ ชัช วาล
เพลิงบุญอรุณกาลผ่านทรวง
ศกุนตลา
นางฟ้าแมกฟ้าจากสรวง
คลื่นสมุทรสุดฤทัยไหวปวง
คือทรวงนางสะท้อนถอนใจ
ยอดมณีศรีศิลป์ปิ่นสวรรค์
หล่อหลอมจอมขวัญผ่องใส
คือแก้วแพร้วพร่างกระจ่างใจ
อาบไออมฤตนิจนิรันดร์...

..........................

คุณ อรที่รัก

น้ำคำน้ำใจดั่งหยาดน้ำค้างของคุณอร

ที่พร่างรินให้ใจดวงนี้ที่แสนรักรจนา

ได้แสนชุ่มฉ่ำมิหมดไฟฝัน ที่จะปันพลีปันดี

แด่ทุกดวงใจ ให้พบความละไมละมุนค่ะ

รู้สึกเป็นเกียรติ และปิติเกษมมาก

ที่ได้รู้จักคุณอร ที่เราสองคงมีอะไรคล้ายๆกันนะคะ

แต่คุณอรคงเก่งกว่า แน่นอนในด้านธุรกิจค่ะ

รู้สึกมีสัญญาณแต่ปางก่อน

ให้ได้มาสัมผัสรัดร้อย*ให้รัก*ทุกดวงใจ

ในครอบครัว

แสนดีแสนงาม อย่างเป็นธรรมชาติของคุณอร

ได้แต่ขอบคุณฟ้าดินค่ะ

แม้นอาจจักเป็นเสี้ยวชีวีหนึ่งนี้

ที่แสนสั้นนัก ก็*ถือเป็นโชค*แล้วค่ะ

เส้นทางที่เลือกคงเลือกใช้ชีวิต

แบบติดดินแสนสมถะสงบพอเพียงค่ะ

และ..

คงเป็นเส้นทางทองทางธรรม

เส้นทางสีขาวที่รอทอดให้ก้าวเดิน

แม้นจักเดียวดายลำพังค่ะ

ด้วยตระหนักชัดถึงกฏอนิจจังอนัตตาค่ะ

ว่าวันเวลาชีวิตเราทุกคนช่างแสนสั้น

ได้มาพบกันมารักกันมาปันดี ก็เกินค่าแล้วนะคะ

ภาวนา..ให้คุณอร

ประสบความสุขความสำเร็จ

ในทุกสิ่งที่หวังดั่งใจอธิษฐานค่ะ

ด้วยรักนะคะ

.................

งานมีปัญหา ลบได้นะคะ

และต้องลงแบบนี้ค่ะ คงย้วยไป(ยิ้มยิ้ม)