เรียนคุณจตุรงค์

ขอเล่าเรื่องตัวเองก่อนนะคะ  เพราะเรียนนพลักษณ์แล้วใช้กับตัวเองได้ผลค่ะ

ดิฉันเป็นคนลักษณ์ 5 ตามทฤษฏีเขาว่า คน 5 มีโลกทัศน์ว่าโลกนี้รุกราน  มีสิ่งหลีกเลี่ยงประจำลักษณ์คือ กลัวการสูญเสียพลังงาน

 ดิฉันไม่รู้ตัวมาก่อนเลยว่า การที่เก็บตัว อยู่คนเดียว และหงุดหงิดทุกครั้งที่มีคนอื่นมาไต่ถาม หรือพูดคุยด้วย (แม้กระทั่งแม่เรียกกินข้าว) ก็รู้สึกไม่พึงพอใจ

พอมาเรียนนพลักษณ์ "แค่ปรับมุมมองค่ะ"  มีสติอยู่กับปัจจุบัน พอแม่เรียก จากเดิมดิฉันตีความ และปรุงแต่งจิตว่า "ยุ่งจัง ไม่รู้จะเรียกทำไม ..ถึงเวลาก็กินข้าวเองได้ ไม่ต้องเรียกหรอก"   ตอนนี้ ตั้งสติฟังแม่เสร็จ ก็แค่บอกกับตัวเองว่า แม่ไม่ได้รุกรานเรา ก็แค่แม่เรียกเฉยๆ ... จิตก็สงบไม่หงุดหงิด

อันนี้เป็นตัวอย่างการบ้านที่ต้องฝึกค่ะ รวมถึงการที่จะออกไปมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น หรือ ยอมให้คนอื่นมามีปฏิสัมพันธ์ด้วยกับคนห้าอย่างดิฉันด้วย ... ซึ่งยากกว่าเรื่องแม่

คราวนี้กลับมาเรื่อง สิ่งหลีกเลี่ยงของคน 9 คือ ความขัดแย้ง

ซึ่งคนเก้าจะไว และปรุงแต่งจิตเก่ง ว่าตอนนี้สถานการณ์มีความขัดแย้ง ซึ่งจริงๆ แล้วอาจจะไม่ได้ขัดแย้งอยู่ก็ได้  เช่น ดิฉันกำลังถกเถียงอยู่กับเพื่อนในสมาคมด้วยเสียงที่ดังขึ้น ดังขึ้น คนเก้าฟังอยู่ก็หน้าเสีย (ตีความไปแล้วว่า มีการขัดแย้งกันอยู่...)  ดิฉ้นต้องรีบบอกว่า คนห้ากำลังติดกำหนัดพลังเบอร์แปดในการถกประเด็น ไม่ได้ขัดแย้งใดๆ

สรุปคือ แค่เปลี่ยนมุมมองค่ะ ว่าการตามงาน ก็คือ การตามงาน ไม่ได้ทำให้ใครโกรธ หรือข้ดแย้งกับใคร คนศูนย์ใจกลับชอบนะคะ เจ้านายตามงานหน่ะ แสดงว่า สนใจ ใส่ใจการทำงานของเขา แต่คนห้าอาจจะไม่ชอบนัก (รู้สึกวุ่นวาย 555)

ประเด็นก็คือ เรามักคิดว่าเราทำไม่ได้

จำที่คุณโจนพูดพี่พนาศรมได้ไหมคะ .... แค่เปลี่ยนใจเรา และบอกว่า เราทำได้ค่ะ  ที่เราเชื่อว่าทำไม่ได้เพราะลักษณ์เรามันทำงานโดยอัตโนมัติ เมื่อเราไม่รู้ตัวเราก็หลีกเลี่ยงความขัดแย้งมาตลอดชีวิต พอโตขึ้นมามันก็เลยติด คิดว่าทำไม่ได้

ตรงนี้ต้องอาศัยการฝึกหัดทำค่ะ ทำเรื่องเล็กๆ ก่อน เช่นตามงานกับลูกน้อง หากลูกน้องเถียง ก็แค่ฟังค่ะ แล้วบอกให้เขาทำงานให้เสร็จ อาเฮียไม่ต้องไปลุยเอง  ไม่ต้องมองว่าเราขัดแย้งกับลูกน้อง มองว่า เขา/เธอ ต้องทำตามหน้าที่ที่เรามอบหมาย ..... คนห้าพูดอย่างนี้ง่ายค่ะ เพราะไม่ใช่ปมประเด็นของคนห้า แต่คนเก้ายาก ดิฉันรู้ ... แต่ก็ต้องพยายามฝึกค่ะ

 เอาใจช่วยอยู่นะคะ ...