สวัสดีครับ คุณ sasinanda

ยินดีทุกครั้งที่ได้อ่านคำคิดเห็นครับ สำหรับเรื่องแบบนี้ ความแตกต่างนำพาเอาความรุ่มรวยมาให้ ดีกว่ามีสภาวะจิตขัดสน

คำ "ตัวตนที่แท้" อาจจะเป็นแค่ semantic รึเปล่า? และ "อย่างไร" จึงจะเป็นแท้? ทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องมีสัญญา เวทนา จึงเกิดชุมนุมเป็นจำได้หมายรู้ และมีสัญญาอะไรที่เป็น absolute authentic? เมื่อเราเรียกตนเองเป็น พ่อ พี่ น้อง ฉัน ลูก ที่บ้าน หรือ นาย ผม กระผม อั๊ว ที่ทำงาน ที่พักผ่อน? ตอนไหน และคำไหน ที่เป็น authentic?

ประเด็นที่น่าสนใจผมคิดว่า ไม่ว่าจะในบทบาทใดก็ตาม ทุกๆ volitional deeds จะก่อให้เกิด vipaka หรือวิบากกรรม สิ่งที่เราคิด สิ่งที่เราทำ ณ​ ต่างกรรม ต่างวาระ เป็นเมล็ดแห่งกฏแห่งกรรม ที่จะส่งผลต่อเราและคนรอบข้างในภายภาคหน้า เป็นแน่แท้ ประเด็นอยู่ที่ว่า เราจะกำลังเสแสร้ง หรือกำลังทำจริงก็ตาม กรรมดี กรรมไม่ดี มงคล หรืออัปมงคล ไม่ได้มีข้อยกเว้นในผลที่จะทำให้เราเป็นคนอย่างไรในอนาคตเลย

เราเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เราได้ทำไป ก็คงเท่านั้นกระมัง ที่ไม่เปลี่ยนแน่่ๆ ก็คือ "กฏแห่งกรรม" กระมังครับ?