เพื่อนจ๊ะ
- บันทึกนี้งามทั้งรูปและงามทั้งเรื่อง
- แวะมาเลยได้ล้อมวงฟังพี่บางทรายและใครอีกหลายคน ดีจัง
- และพลอยให้คิดถึงตอนเด็กๆ ที่ตามยายไปวัด เพื่อจะนั่งอยู่ข้างเสาวิหารต้นโต ประดับกระจกสี ลวดลายเรขาคณิตรอบด้าน ฟังผู้ใหญ่สวดมนต์ไป หิวก็แกะขนมที่ยายเตรียมไปเผื่อกิน เบื่อก็ส่องกระจกเล่น
- ตอนนี้ยายไม่อยู่แล้ว แต่เสาต้นนั้นยังอยู่ให้รำลึกถึงชีวิตที่สงบสุข
- คำตอบของเพื่อนที่มักบอกว่า วันนี้ไม่ว่างต้องไปจูงแม่ข้ามถนนไปวัด นี่ก็ช่างน่ารักนะเธอ
- ว่างๆ เขียนเรื่องคำแผ่เมตตาของบ้านเราบ้างสิ เป็นวิถีของชาวเราที่ดีจัง ทำบุญแล้วก็แผ่เมตตา กล่าวนามอุทิศให้ทุกสรรพสิ่งอย่างทั่วถึง ชอบมากจ้ะ