ได้ตามอ่านของอาจารย์มาหลายวันแล้วครับ ได้เห็นความแตกต่างเพิ่มเติม ของ พ.ร.บ.

แต่วัตถุประสงค์หลักของการออกนอกระบบในยุค IMF ก็เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายของรัฐบาล โดยให้มหาวิทยาลัยสามารถบริหารงาน และเลี้ยงดูตัวเองได้ (ใช่ไหม ? ครับ) ซึ่งในช่วงแรก รัฐจะเป็นผู้ลงทุนให้ตามความต้องการของมหาลัย แล้วค่อย ๆ ลดเงินสนับสนุนลง แต่จากข้อความนี้ เมื่อมหาวิทยาลัยออกนอกระบบแล้ว แปลว่า มหาวิทยาลัยจะต้องหาเงินเองใช่หรือไม่?  เป็นเหมือนมหาวิทยาลัยเอกชนใช่หรือไม่?  ตอนนี้ทราบแล้วใช่ไหมคะ ว่าไม่ใช่แน่นอนค่ะ  รัฐจะต้องอุดหนุน (ด้วยเงินภาษีอากร) เหมือนเดิม  แถมถ้าไม่พอใช้ รัฐต้องให้เพิ่มให้พอด้วย     ซึ่งก็เป็นการเพิ่มภาระค่าใช้จ่ายของรัฐมากขึ้น (จากการขึ้นเงินเดือนให้พนังงาน สายต่าง ๆ ) เมื่อรวม ๆ กันของทุกมหาลัยแล้ว จำนวนเงินมากขึ้นเกือบเท่าตัว แล้วรัฐจะหาเงินมาจากไหน ครับ  แต่ถ้าเราบริหารงานแล้วค่อย ๆ ลดค่าใช้จ่ายของรัฐลงได้คงจะดี โดยที่ต้องพัฒนาการศึกษาให้เพิ่มขึ้น ปัญหาอยู่ที่การบริหารงานอย่างไรให้ดีขึ้น ????  การใช้จ่ายเงินอุดหนุนการศึกษาให้ถูกประเภท ให้ถูกวิธี จึงจะเป็นการทำงานเพื่อช่วยให้สังคม ให้ประเทศไทยของเราดีขึ้นครับ ปล. การได้เงินงบประมาณสนับสนุนมาก ๆ ไม่ได้หมายความความจะทำให้การศึกษาดีขึ้นครับ แต่ขึ้นอยู่กับวิธีการจัดการอย่างไรให้เกิดประโยชน์สูงสุดครับ...