ขอบคุณทุกความเห็นครับ ประเด็นของบันทึกนี้ มีเรื่องที่น่าสนใจกว่าการสรุปว่าแนวคิดจากภูมิภาคไหนถูกต้องลึกซึ้งกว่ากันครับ
- เราคงจะไม่สามารถจะเลือกได้อย่างฉลาด หากเราไม่เข้าใจว่าทางเลือกแต่ละทางนั้นคืออะไรบ้าง
- เพื่อที่จะเข้าใจแต่ละทางเลือก ก็ควรจะศึกษาให้ถ่องแท้เสียก่อน จึงจะรู้ข้อดี ข้อเสีย ข้อจำกัด และเลือกได้อย่างชาญฉลาด
- อยากชวนอ่านพระสูตรครับ, พจนานุกรมพุทธศาสตร์, บันทึกของอาจารย์คนไร้กรอบ
- เท่าที่ศึกษาผ่านมา ผมเห็นด้วยว่าความรู้เกี่ยวกับจิตใจทางตะวันออก ลึกซึ้งกว่าจากทางตะวันตกครับ
- ความคิดทางตะวันตก มีรากฐานจากอารยธรรมกรีก ซึ่งเป็นสังคมที่ไม่ซับซ้อน ขนาดที่มีประชาธิปไตยทางตรงได้ด้วยซ้ำไป
- ความก้าวหน้าของทางตะวันตก เกิดจากข้อเท็จจริงที่ว่าชีวิตทุกข์ยาก (สภาพอากาศ เพาะปลูกไม่ได้ตลอดปี) จึงเกิดการกักตุน การปฏิวัติอุตสาหกรรมเพื่อผลิตเป็นจำนวนมาก ความแตกต่างของมนุษย์ลดลง บวกกับความสะดวกในการศึกษาวิทยาการ จึงมีการจัดชั้นจัดกลุ่ม taxonomy/generalization -- ซึ่งหากไม่ระวังก็จะไม่เข้าใจถึงความเป็นปัจเจกในระดับจุลภาค
- ไม่ว่าจะเป็นแนวคิดจากสำนักไหน จะมีค่าต่อตัวเราก็ต่อเมื่อเราสามารถประยุกต์ใช้ประโยชน์ได้ (หมายความว่านำไปใช้) ถ้ารู้เฉยๆ แต่นำไปใช้ไม่ได้ ก็ไม่มีประโยชน์ครับ
-
อริสโตเติลกล่าวไว้ว่า
To Thales the primary question was not what do we know, but how do we know it.
It is the mark of an educated mind to be able to entertain a thought without accepting it.
Those who educate children well are more to be honored than parents, for these only gave life, those the art of living well.
It is the mark of an instructed mind to rest assured with that degree of precision that the nature of the subject admits, and not to seek exactness when only an approximation of the truth is possible.
The gods too are fond of a joke.