ความสุขและความโศกเศร้าในชีวิตคนเราเป็นของที่อยู่ติดกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวเหมือนกับผลไม้ที่มีทั้งเปลือก เนื้อและเมล็ด  ที่เปรียบความทุกข์และความโศกเศร้าเป็นเปลือก   และเนื้อของมันก็เปรียบได้กับความสุข

เมื่อเราฉีกเปลือกของผลไม้ออกแล้ว เราจะพบกับเนื้อของมัน เช่นเดียวกับเมื่อเราถอดเอาความโศกเศร้าทิ้งเสีย เราจะพบกับความสุข

แต่การฉีกเปลือกผลไม้ อย่างทุเรียนและมะพร้าวใช่ว่าจะง่ายนัก เปลือกที่เป็นความโศกเศร้าของคน ก็ฉีกเปลือกออกได้ยาก ยิ่งกว่ามะพร้าวและทุเรียน ที่มีหนามแหลมคมและหนาสักเพียงใด ความโศกเศร้าที่มีมากของคนก็ฉีกออกได้ยากยิ่งกว่านั้น

แต่การปอกเปลือกทุเรียนและมะพร้าว ก็มีกรรมวิธีเฉพาะ ซึ่งประกอบด้วยมีดแหลมคม ประกอบด้วยความชำนาญและกลวิธีบางประการ ที่ต้องอาศัยการเรียนรู้และฝึกฝนจึงจะเกิดความชำนาญ

การปอกเปลือกแห่งความโศกเศร้า ก็มีกรรมวิธี มีเครื่องมือ มีการเรียนรู้และการฝึกฝนเช่นกัน เมื่อมีความชำนาญมันไม่ยากเหมือนกับการปอกเปลือกทุเรียนและมะพร้าว

สำคัญที่ว่าคุณต้องการและพร้อมที่จะเรียนรู้หรือฝึกฝนหรือไม่เท่านั้น