ขอบคุณคุณเบิร์ดและพระอาจารย์ชัยวุธที่มาต่อยอดบันทึกครับ เรื่องจิตใจคน ยิ่งเรียนยิ่งโง่ สัมผัสเอาดูจะเข้าถึงได้มากกว่า 

ทีนี้ก็มีปัญหาใหญ่ตามมา คือจะรู้ได้อย่างไรว่าถูกต้อง  -- แม้แต่ในกระบวนการเรียน จะรู้ได้อย่างไรว่าผู้สอน สอนถูกต้อง หรือว่าที่เราเรียนมานั้น รับมาอย่างถูกต้อง หรือหนังสือเขียนถูกต้อง -- ถ้าสิ่งที่พูดๆกันเป็นจริงตลอด เวลาฟังแคมเปญการเมือง เมืองไทยก็คงเป็นมหาอำนาจไปแล้วนะครับ

ดังนั้นไม่ว่าเรียนรู้อะไรมา ก็น่าจะประเมินด้วยว่าใช้ประโยชน์ได้แค่ไหน เพราะว่าเราก็ยังคงเป็นตามที่เราเป็นครับ เราไ่ม่เป็นไปตามที่คนอื่นบอกให้เป็น หรืออยากให้เป็น ใช้ได้ก็ใช้ ใช้ไม่ได้ก็ไม่ใช้

ในมุมของการจัดการ เรื่องของคนเป็นเรื่องยากที่สุด เพราะคนแตกต่างกัน เป็นไปไม่ได้ที่จะให้ทุกคนเป็นไปอย่างที่หัวหน้า/องค์กรต้องการ แต่หัวหน้า/องค์กรส่วนใหญ่ก็ยังพยายามบังคับให้ทุกคนเป็นไปตามแบบแผนเดียวกันหมด เพื่อความง่ายในการจัดการ

ผมว่าอันนี้เป็นการหาความทุกข์ใส่ตัวเองนะครับ