สำหรับคนลักษณ์ 7 การก้าวออกจากโลกของความคิด มาสู่โลกของการกระทำก็นับว่ายากแล้ว  แต่การที่อาจารย์เชษฐ์สามารถก้าวได้ไกลจนสัมผัสถึงเรื่องความรู้สึกได้ด้วย  จึงเป็นเรื่องที่น่าชื่นชมค่ะ

ในฐานะที่เป็นคนลักษณ์ 7 ด้วยกัน  จึงขอเปิดใจว่า  ตอนแรกดิฉันตั้งใจที่จะเข้ามาอ่านอย่างเดียว ไม่คิดว่าจะสื่อสารอะไรถึงผู้เขียน  แม้ว่าจะมีความรู้สึกปลาบปลื้มและตื้นตันกับประสบการณ์ของอาจารย์เชษฐ์อย่างมาก  แต่มันก็ยากที่จะเขียนออกมาเป็นถ้อยคำ  อ่านเสร็จก็ทำท่าจะคลิกออก...  แต่พลันก็นึกถึงสิ่งที่อาจารย์เขียนในบทความ  ดิฉันจึงต้องหัดก้าวออกจากโลกของความคิดและความกลัว  มาสู่โลกของความรู้สึกและการลงมือกระทำเช่นกัน

เราทุกคนล้วนเป็นผู้เดินทาง  หนทางแห่งการก้าวพ้นจากความเป็นลักษณ์ของเรานั้นยากลำบาก  ต้องใช้ความตั้งใจและพลังใจอย่างสูง   ดังนั้นกำลังใจจากกัลยาณมิตรจึงเป็นสิ่งสำคัญ  ดิฉันขอส่งกำลังใจมาให้อาจารย์เชษฐ์ค่ะ