พ่อคะ...

ที่กะปุ๋มเข้ามาคุยเรื่องนี้ด้วย...เพราะเสียดายในสิ่งที่เราได้ลงมือปฏิบัติไปค่ะ... เพราะคุณค่าที่ได้ที่เกิดนั้น เป็นปรากฏการณ์ทางการณ์เรียนรู้ ที่มี "ทุน"...ทางใจอันมหาศาล...

....

อย่างเช่น... ดุษฎีนิพนธ์ที่กะปุ๋มกำลังทำและศึกษาอยู่ที่สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาขอนแก่นนี้...ทำในเรื่องการออกแบบสิ่งแวดล้อมทาการเรียนรู้...และกะปุ๋มได้มองกระบวนการสร้างความรู้ของบุคคลผ่านกระบวนการทางปัญญา... ในฐานของ schema หรือที่ภาษาไทยใช้คำว่า "โครงสร้างทางปัญญา"....

...

อย่างกระบวนการที่พี่แอ๊ด ก้าวเดินไปทำในเด็ก...นักเรียนนั้น...เป็นสิ่งที่มีความหมายมาก เพราะเราเจอระบบความล้มเหลว...ทางการเรียนที่เราเรียนภาษาอังกฤษ...มาเป็นสิบกว่าปี แต่การนำมาใช้เราไม่สามารถนำมาใช้ได้มากเท่าที่เราเรียน... หากกระบวนการเรียนรู้อย่างมีความสุขของเด็กๆ เหล่านี้ ได้ถูกรหัสออกมาทางปัญญา... น่าจะเป็นโมเดลทางการเรียนรู้อีกโมเดลหนึ่ง...ที่น่าสนใจมิใช่น้อย...

การศึกษาที่ผ่านมาเราถูกยัดเยียด หากแต่ว่าการยัดเยียดในแนวใหม่นี้ มีความสุขในการเรียนรู้เจือปนเข้ามา กะปุ๋มเชื่อว่าเด็กจะเกิดการเรียนรู้อย่างมีความหมาย (Meaningful Learning) เกิดขึ้นอย่างแน่นอน และก็เชื่อว่าเกิดแล้วแน่ๆ...ค่ะ...

หากการทำครั้งนี้...เราได้ถอดบทเรียนเก็บไว้ในแง่มุมการเรียนรู้ของเด็กไว้ด้วย...ก็จะมีความหมายและเพิ่มเป็นต้นทุนในการทำงาน...ของผู้มี "ใจ"...นี้ด้วยค่ะ

ด้วยความเคารพค่ะ

(^______^)

กะปุ๋ม