สวัสดีครับ..ขออนุญาตแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยครับ ตามความคิดเห็นส่วนตัวของผมนะครับ(อาจผิดก็ได้) ผมว่าในสังคมไทย เรา “ไม่ฟัง" กันครับ และ สถาบันการฝึกต่างๆ มีแต่สถาบันการฝึกพูด  การฝึกเขียน และ การฝึกอ่าน แต่เราไม่มีสถาบันการฝึกฟังครับ  อันอาจสะท้อนได้ว่า สังคมเราเป็นสังคมของปัจเจกครับ และเป็นสังคมของการสร้างอัตลักษณ์ และ การสร้างวาทกรรม เพื่ออัตตา ของตนเอง  ดังนั้นเราจึง ไม่ฟัง ผลคือ ฟังไม่เป็น  ดังนั้น การสมานฉันท์ และ การสร้างเอกภาพบนความหลากหลาย  จึงเป็นไปค่อนข้างยาก...ก็คงจะในทำนองวิสัยทัศน์อุโมงค์นั่นแหละครับ...ขอบคุณครับ