สวัสดีน้องรุ่งครับ  ตันติราพันธ์
<div class="content">

 เราทำงานชุมชน ก็รักและชินกับชนบท เคยย้ายไปรับราชการในเขตเมือง พอต้องออกเยี่ยมบ้าน ไปยืนรอหน้าบ้าน แทนที่จะเปิดรับ กลับมองเราเหมือนไม่มีตัวตน ประเภท ไม่ต้องทักก็ได้ ทำงานยากมาก ไม่เหมือนบ้านนอกเนาะมีความสุขดี

ตอบ: นี่แหละ พี่จึงเขียนไว้บางที่ว่า

หากจะดูทุนทางสังคมให้ไปดูที่ชนบท

หากจะดูการคงอยู่ของมิตรภาพให้ดูที่ชนบท

หากจะดูความมีน้ำใจ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันให้ดูที่ชนบท

.....ฯลฯ......

แต่ในเมืองสิ่งเหล่านั้นพี่เชื่อว่ามันมีอยู่นะ แต่มันซ่อนอยู่ตรงส่วนใดส่วนหนึ่ง  และสภาวะรีบเร่ง และระบบงาน ความแออัดของผู้คน น่าจะมีส่วนสำคัญในการที่คนเป็นเช่นนั้น 

แล้วจะไปถึงไหนกันสภาวะเช่นนี้น่ะครับ..

</div>