ตกใจมากที่เห็นบรรยากาศการเรียนรู้ในมหาวิทยาลัยยังไม่ปรับเปลี่ยนความคิด  ยังยัดเยียดความรู้ให้กับนักศึกษา  ยังนั่งบรรยายโดยครูเองก็ไม่รู้จุดหมาย  อาจารย์ส่วนใหญ่เคยชินกับความรู้ของปัญญาผู้รู้และไม่ให้ความสำคัญของปัญญาผู้ปฏิบัติ  ผู้มีประสบการณ์นานปีถูกกีดกัน  ข่มกดไม่ให้มีโอกาสได้ทำงาน  แต่ยกย่องผู้มีปริญญายาว ๆ  อ่านทศานุภาพของการจัดการความรู้ของท่านศาสตราจารย์วิจารณ์แล้วคิดถึงบุคคลในองค์กร  หญ้าใต้หินก้อนหนักทับจะทำอย่างไรจะช่วยยกก้อนหินนั้น หรือว่าต้องรอให้เขาเกษียณก่อนค่อยพุดกัน ยิ่งไม่มั่นใจเพราะคนหนุ่มรุ่นใหม่ซ้ำร้ายกว่าหลายเท่า