ก่อนอื่นขอขอบคุณคุณลุงเอกมากค่ะที่ชมและถามว่าทำไมสะสมบ้านมากจัง   ความจริงคงเป็นเพราะเคยอยู่บ้านเช่ามาก่อนจำได้แม่นเลยว่าบางวันเงินที่บ้านแถบไม่มีเหลือ  ยิ่งเดือนไหนต้องจ่ายค่าเช่าพร้อมกับค่าเรียนก็พูดได้ว่าต้องเกรงใจที่บ้าน  พอมีโอกาสที่จะมีบ้านได้ก็เรียกว่าดวงชะตาพาไปให้มีมากกว่า  แต่ทุกบ้านที่มีอยู่ในขณะนี้มีความหมายทั้งนั้นค่ะ บ้านหลังแรกที่ซื้อไม่ใช่ดิฉันซื้อนะค่ะเป็นของคุณพ่อคุณแม่เป็นอาคารพาณิชย์เรามีเพื่อเป็นร้านขายยา  ซึ่งพวกเราพอโตที่อยู่ไม่พอให้เราอยู่ทำกิจกรรมร่วมกันมากนัก  พอดีข้างบ้านมีที่ดินติดจำนอง จึงได้ซื้อมาสร้างให้อยู่เป็นสัดส่วนมากขึ้น

ส่วนบ้านหลังที่กำลังสร้างดิฉันมีเจตนาให้เป็นบ้านที่ก่อรายได้ในวัยเกษียณทดแทนเงินที่จะขาดไปอนาคตค่ะ  ซึ่งปัจจุบันมีคนไทยไม่ถึง10%ที่ออมเพื่อวัยเกษียณถ้าเราไม่คิดออมก่อน  ดิฉันเกรงว่าจะเป็นการสร้างภาระให้ลูกหลานค่ะ

          ของคุณค่ะที่ถาม 

          ส่วนคุณครูบุดดีที่เล่าเรื่องคนชายแดนสอนลูกในทางที่ผิด  ก็น่าเห็นใจจริงๆ  ขอเป็นกำลังใจสู้ๆๆสอนลูกของคนชายแดนที่หลงผิดให้กลับใจสู่รากเหง้าของวิถีไทยที่ดีงามได้สำเร็จด้วยนะค่ะ