ประเด็นยุทธศาสตร์แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ  พ.ศ.2547-2549 เปรียบเทียบกับ  พ.ศ.2550-2554

ยุทธศาสตร์ที่1. (2547-2549)    การใช้ICT  เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียน    โดยมีเป้าหมายให้ทางด้านผู้เรียนและปริมาณการเรียนและการเข้าถึงระบบอิเล็คทรอนิคของผู้สอนและผู้เรียน  รวมถึงปริมาณการผลิตสื่อที่หลากหลาย  มีห้องสมุดอิเล็คทรอนิคที่สามารถสืบค้นได้ทุกพื้นที่เขตการศึกษา มีที่ให้บริการทางICT ทุกตำบล  และส่วนใหญ่เน้นไปทางด้านสื่อ  เอกสาร  และสร้างแกนนำ

ในขณะที่  2550-2554  เน้นในสถานศึกษาทุกแห่งทุกระดับให้จัดการเรียนการสอนโดยใช้ICTประกอบโดยให้มีการบริการในทุกพื้นที่อย่างได้มาตรฐานตามที่กำหนดรวมถึงการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชากรวัยแรงงาน

ยุทธศาสตร์ที่2

(2547-2549)การใช้ICTพัฒนาการจัดการและให้บริการทางการศึกษา  =ให้มีข้อมูลกลางที่สอดรับทุกระดับให้ทุกหน่วยงานมีคลังข้อมูลเพื่อการวางแผนและตัดสินใจ ให้มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลผ่านระบบอิเลคทรอนิคทุกระดับเชื่อมโยงถึงระดับชาติให้ทุกหน่วยงานทางการศึกษามีคอมพิวเตอร์เฉพาะด้านมีความรู้ความสามารถในการใช้ICTเพื่อปฏิบัติงานและลดปริมาณการใช้กระดาษ(2550-2544)การเป็นผู้นำในการใช้ICT เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการและการให้บริการทางการศึกษา(e-Management)ทั้งทางระบบอุปกรณ์  ที่มีความเร็วสูงการสื่อสารที่ทันสมัยเพิ่มทางเลือกให้กับประชาชนในหน่วยงานของภาตรัฐ

ยุทธศาสตร์ที่  3

(2547-2549) ผลิตบุคคลากรทางด้านการศึกษาที่มีความรู้ทาง  ICT  ทั้งนักพัฒนาซอฟแวร์  นักวิจัย  ต่อความต้องการของภาคอุตสาหกรรม  ภาครัฐ  และภาคเอกชน

(2550-2554)  เพิ่มขีดความสามารถของบุคลากรที่มีความรู้ต่าง ๆ  ทาง  ICT  นำสู่ระดับประเทศและแข่งขันกับต่างประเทศพร้อมทั้งประเมินและรับรองมาตรฐานวิชาชีพ  (Unicersal  licenses) 

ยุทธศาสตร์ที่  4 

(2547-2549)  การกระจายโครงสร้างพื้นฐาน  ICT เพื่อการศึกษาเข้าสู่สถานศึกษาทุกแห่งอย่างมีระบบเพื่อพัฒนาบุคลากรเป็นแกนนำ  ICT  ในสถานศึกษาทุกแห่ง 

(2550-2554)  ในแผนแม่บทไม่มีซึ่งยังคงควรที่จะเน้นเพิ่มการศึกษาทุกแห่งให้มีการเรียนการสอนทาง  ICT  เพิ่มมากขึ้นจากอย่างแห่งละ  1  ห้อง  ควรเป็นทุกห้องเรียนและมีการเรียนการสอนในด้านการป้องกันภัยที่คลุกคามที่คาดไม่ถึงที่อาจเกิดขึ้นได้กับผู้เรียนควรมีกฎหมายรับรองอย่างชัดเจน