เป้าหมายของงานเขียนชิ้นนี้เพื่อยกให้เห็นถึงปัญหาของการพัฒนา(Development)โดยไม่คำนึงความต้องการของชุมชนซึ่งเขาก็มีสิทธิตามรัฐธรรมนูญในการที่จะเลือกให้รัฐซึ่งเป็นผู้แทนประชาชนดำเนินนโยบายทางเศรษฐกิจในเชิงพัฒนาให้สอดคล้องกับภูมิปัญญาท้องถิ่นและสิทธิชุมชน

กล่าวคือแม้ว่านโยบายในการพัฒนาวางท่อก๊าซจะเป็นกิจกรรมที่เป็นประโยชน์แต่คนส่วนใหญ่ของประเทศแต่เราลืมหลักประชาธิปไตยข้อหนึ่งไปแล้วคือต้องเคารพเสียงข้างน้อยด้วย ตัวอย่างของท่อก๊าซเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น แต่ที่เคยเป็นเป็นหามาแล้วที่เห็นชัดๆ คือ กรณีการทำฝายที่ราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ  เป็นต้น

และที่สำคัญคือมาตรการใดล่ะจะมาแก้ปัญหา?

ตอบได้อย่างมั่นใจว่ากฎหมายที่มีอยู่ต้องนำมาใช้อย่างจริงจังและหายังขาดกฎหมายในส่วนใด ฝ่ายนิติบัญญัติก็ต้องเร่งมือในการบัญญัติกฎหมายมาอุดช่องว่างไว้มิให้คนหัวใสมีเล่ห์เหลี่ยมเข้ามาใช้ช่องว่างเป็นเครื่องมือกอบโกยผลประโยชน์เข้ากระเป๋าตนเองบนหลังของคนยากคนจน

คำพูดที่ว่าการพัฒนาทางเศรษฐกิจของประเทศเป็นสิ่งที่จำเป็นไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่ผลกระทบที่ออกมาทำไม??  ทุกครั้งประชาชนไทยไม่มีสิทธิเลือกเลย

สำหรับตัวดิฉันเองแล้วคิดว่า คำว่า"เศรษฐกิจพอเพียง"ตามแนวพระราชดำริของในหลวงน่าจะเหมาะกับบ้านเรามากกว่า ทำให้พออยู่พอกิน มีเหลือก็ส่งออกนำรายได้เข้าประเทศ เพราะบ้านเราเป็นเมืองเกษตรกรรม มิใช่อุตสาหกรรมอย่างตะวันตกเขา เนื่องจากเรายังต้องพึ่งพอเครื่องจักรจากต่างประเทศเป็นจำนวนมาก

ทำไมเราไม่พัฒนาทางด้านการเกษตรของเราให้เจริญก้าวหน้าดังที่ในหลวงทรงได้ทำเป็นแนวทางเอาไว้แล้ว?

สรุปได้ว่างานเขียนชิ้นนี้ต้องการเป็นสื่อให้เห็นว่าการพัฒนานั้นจะพิจารณาแต่เฉพาะผลผลิตทางด้านมูลค่าแต่เพียงอย่างเดียวหาได้ไม่ ต้องพิจารณาถึงสิทธิชุมชนที่เขามีอยู่ด้วยว่าการพัฒนานั้นจะไปขัดกับวิถีชีวิตของชาวบ้านหรือไม่ และกฎหมายใดเป็นพื้นฐานที่ให้การสนับสนุนแนวคิด และมีกฎหมายใดเขามาคุ้มครองสิทธิชุมชนแล้วหรือยัง ถ้าไม่มีเราจะแก้ปัญหาได้อย่างไรเพื่อให้การพัฒนานี้เป็นไปอย่างยั่งยืนและไม่กระทบกับการดำรงอยู่ของวัฒนธรรมชุมชน