สวัสดีครับอาจารย์

ผมไม่คิดว่าเศรษฐกิจพอเพียงเป็นขั้วตรงข้ามกับทุนนิยมนะครับ แต่เป็น complement ของทุนนิยมต่างหากครับ

แต่ผมเห็นด้วยกับอาจารย์ที่ว่า เศรษฐกิจพอเพียงนั้นโดยหลักการเหมือนกับเศรษฐกิจยืดหยุ่นที่ปรับตัวได้

แต่ปัญหาของทั้งสองอย่างที่ผมเห็นเหมือนกันนะครับ ก็คือคำนิยามครับ

เราสามารถนิยามคำว่า พอเพียง และยืดหยุ่นได้อย่างไร บางคนถึงใช้คำว่าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงยังไงครับ เพราะพอเป็นปรัชญา เราก็ไม่จำเป็นต้องนิยามคำว่า พอเพียง หรือ ยืดหยุ่น ออกมา แต่เพราะเราใส่คำว่าปรัชญา และเพราะคำว่าพอเพียง รวมไปถึงยืดหยุ่น นั้นเป็น qualitative term ดังนั้นการปฏิบัติ มันก็ดูจะยากเกินไปสักหน่อย เพราะเราไม่รู้นี่ครับว่า อย่างไหนถึงเรียกว่าพอเพียง อย่างไหนถึงเรียกว่ายืดหยุ่น

แต่ผมคิดว่าอาจารย์กับผมมองอะไรคล้ายๆกันอยู่อย่าง ตรงที่อาจารย์เขียนว่า "ทุกคนทุกองค์กรย่อมอยากมีภูมิคุ้มกันเพื่อจะได้แข็งแรงและยืนหยัดในโลกธุรกิจได้ก็ได้นำมาสู่การศึกษาวิธีการรับมือความผันผวนในภาคธุรกิจ"

เพียงเลยมอง keyword ของเศรษฐกิจพอเพียงไปที่ risk management ครับ

ผมเคยเขียนลงในคำตอบในบันทึกผมอันหนึ่งครับว่า ถ้ามองบางมิติโดยเฉพาะในเชิง quantitative เศรษฐกิจพอเพียงนั้น จะคล้ายๆกับ risk management problem ครับ

ถ้าสังเกตให้ดี โดยหลักการของชุมชนเศรษฐกิจพอเพียงจะคล้ายๆกับ risk diversification เพราะเราไม่ต้องการยัดไข่ลงไปในตะกร้าหนึ่งใบ (put eggs in one basket) เพราะนั่นจะทำให้เราค่อนข้างอ่อนไหว (sensitive) กับเหตุการณ์ใดๆที่ส่งผลเสียต่อเรานะครับ

เมื่อเรากระจายความเสี่ยงออกไป ก็ย่อมทำให้เราสามารถที่จะปรับตัว มีแรงต้านต่อความผันผวนมากกว่า

อ่านถึงตรงนี้ผมคิดว่าอาจารย์คงเข้าใจความหมายของผมแล้วใช่ไหมครับว่าทำไมผมถึงคิดว่าเศรษฐกิจพอเพียงเป็นส่วนเติมเต็มให้กับคำว่าทุนนิยม

ขอบพระคุณครับ

ต้น