สวัสดีครับคุณkati

      อ่านเรื่องที่คุณสรุปมาก็พอเข้าใจครับ แต่ต้องตีความกับสำนวนลึกซึ้งอยู่พอควร

        เข้าใจครับเพียงแต่อยากให้สื่อตรง ๆ ด้วยอักษรมากขึ้นน่ะครับ ขออนุญาต ตินิดนึงครับ

        ทั้งนี้ผมเข้าใจแนวที่คุณสื่อนะครับ

        ประเด็นละเอียดอย่างนี้ผมเห็นด้วยว่ารายการน่าจะรับผิดชอบด้วย  แล้วเมื่องเราก็มักเป็นแบบนี้น้ำใจมืดฟ้ามัวดินเมื่อเห็นภาพ มุมกล้อง การสื่อแบบการตลาดอารมณ์ ( โทษทีผมก็เล่นคำเหมือนกัน)

        ระบบการช่วยเหลือของบ้านเราความจริงก็มีหน่วยงานรับผิดชอบอยู่แล้วเหมือนกัน ตัวรายการน่าจะเชื่อมั่นในระบบรัฐบ้างนะผมว่า

         ที่จริงระบบของการดำเนินชีวิตมีอยู่  การใช้ปัจจัยดำเนินชีวิตก็มีหลักการของมันอยู่  คุณเช็คแห่งทีวีบูรพาผู้ชอบเล่นคำและเล่นอารมณ์ก็น่าจะคิดเรื่องนี้ด้วย

          ผมเห็นด้วยกับคุณที่ว่าการช่วยเหลือของผู้คนกลายเป็นย้อนกลับมายังความตั้งใจดีของผู้คนในความรู้สึกที่ย่ำแย่กว่าตอนบริจาคช่วยเหลือ

           แต่เรื่องของการบริจาคนั้นก็เป็นอีกส่วนหนึ่งของความรู้สึกตอนหลังนะหากคนเข้าใจได้  ผมว่าอย่างน้อยการบริจาคก็ช่วยให้คนบริจาคชำระกิเลศได้ และก็ช่วยให้คนรับบริจาคดำเนินชีวิตด้วยสะดวกมากขึ้น  ส่วนอะไรจะเกิดหลังจากนั้นก็เป็นวิบากกรรมของคนต้นเรื่อง

         ประเด็นที่ชัดคือ  รายการที่หากินกับความทุกยากของผู้คนและมุมกล้องเร้าอารมณ์จะอธิบายอย่างไรต่อในสังคมนี้