เรียนคุณตันติราพันธ์ ฯ

เห็นข้อความอันยาวเหยียด  ชมผมเสียยกใหญ่ออกจะเหนียม  ๆ เสียแล้ว ผมก็เพียงแต่เป็นผู้สูงอายุคนหนึ่ง  ก็เท่านั้นเอง สิ่งที่แสดงออกในหน้าบันทึก ถือหลักว่าต้องเป็นเรื่องตรงไปตรงมาจากใจจริง  จะพูดอีกกี่ครั้งก็จะไม่ผิดไปจากเดิม  ทุก ๆ ท่านที่เรียกผมเป็นพ่ออีกคนหนึ่งนั้น  ผมซึ้งใจมาก แม้จะเป็นไปตามสมควรแก่วัยวุฒิที่ถือปฏิบัติกันมาก็ตาม  พวกเราต่างก็ไม่เคยพบเห็นหรือรู้จักมักคุ้นก้นมาก่อน  จึงถือว่าความนับถือที่ลูกหลานมีต่อผมเป็นสิ่งที่ดีตามธรรมเนียมไทยเรา  มีหรือจะปฏิเสธได้ครับ  ส่วนเรื่องการฟันผ่าอุปสรรคในการปกิบัติตนระหว่างบวขนั้น  คุณพลเดข ฯ ช่วยผระคับประคองผมไว้ตลอด หากไม่ได้เขาและพระนวกะอื่น ๆ ข่วยด้วย  ผมก็คงแย่เอามาก ๆ  ทั้งนี้ก็ต้องรวมทั้งความกรุณาของพระนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในอินเดีย และจากประเทศไทยทุกองค์ที่อาสาไปเป็นพี่เลี้ยงในงานทุกองค๋ด้วย คุณพลเดชฯ ตอนนี้ท่านยังเป็นรองท่านฑูตอยู่ครับ