สวัสดีค่ะคุณพี่ศศินันท์ sasinanda

ความโกรธดูไม่ยากเลยค่ะ ตัวเองเริ่มโดยการใช้การประชุม(ที่เคยเป็นโกรธบ่อยๆแต่ก่อน) เป็นที่ฝึกปฏิบัติค่ะ คือรู้อยู่แล้วว่าเดี๋ยวจะ้ต้องมีอารมณ์แน่ๆ  แล้วคราวนี้เข้าไปคอยตั้งใจ"ดู"เลยค่ะ   พอได้เห็นว่าตัวเองโกรธเท่านั้นแหละค่ะ เหมือนกับที่หลวงพ่อคำเขียนบอกว่าได้เข้ามาอยู่ในร่ม(หลังจากอยู่กลางแดดมานาน.. )   ยอมรับว่าตกใจมากค่ะ และก็ไม่อยาก"เป็น"โกรธอีกเลย ทำให้เราลดระดับอารมณ์ตอนนั้นได้อย่างทันที(เพราะรู้ตัว)เลยค่ะ

เดี๋ยวนี้เป็นคนไม่ผูก(พยาบาท) หรือยึดติดกับเรื่องใดๆ เท่าไหร่เลยค่ะ  ว่ากันไปด้วยเหตุผลและความรับผิดชอบ.. ไม่ได้ตามที่เราตั้งใจ..ก็ต้องยอมรับ..เพราะพยายามแล้ว แต่จะไม่ไปอารมณ์เสียหรือน้อยอกน้อยใจเหมือนสมัยก่อนแล้วค่ะ ^ ^  

อย่างที่ว่าค่ะว่า พอได้เข้าร่มแล้ว..มันสบายกว่าเยอะ..ให้ไปยืนกลางแดดอีกก็ไม่เอาแล้วค่ะ

ขอบคุณคุณพี่ที่เข้ามา ลปรร นะคะ ฝึกไปเรื่อยๆ รับรองได้ผลดีแน่นอนค่ะ ^ ^