ถูกต้องครับ
ต้นตอของปัญหาก็คือ ประเพณีประเทศไทยนั้น ใครอยากจะบวชพระ ก็บวชกันได้ง่ายเหลือเกิน ทั้งอุปัชฌาย์ก็เป็นเป็ดกันเสียมาก(เป็ดออกลูกแล้วปล่อย ไม่อบรมสั่งสอน)
หรือความเชื่อที่ว่าลูกคนไหนหัวแย่ ๆ ดื้อ ๆ จับบวชดัดนิสัย หรือพวกไหนไม่มีที่ไปก็จับบวชซะ
เป็นอย่างนี้แหละครับ ถึงแม้จะมีแปลงนาชั้นเลิศแต่ดันเอาเมล็ดพืชคุณภาพไม่ดีมาหว่านก็อย่าหวังเลยครับว่าแปลงชั้นหนึ่งจะให้ผลที่ดีได้ทั้งหมด นี่ก็ปัญหาหนึ่ง
ที่สำคัญคือประเทศเราบวชง่ายสึกง่าย ใครจะบวชแล้วสึกก็ไม่มีใครว่าอะไรซึ่งต่างจากประเทศเถรวาทอื่น เช่น ศรีลังกา หรือ พม่าซึ่งประเทศเหล่านั้นเขาถือกันว่า ถ้าใครบวชแล้วสึกออกมาถือว่าเป็นคนที่"ใช้ไม่ได้"ดังนั้นคนที่จะบวชพระต้องตัดใจละทิ้งทางโลกมุ่งทางธรรมะหักกิเลสเอานิพพานกันทีเดียว จึงเป็นการปรามคนไม่ดีไม่ให้เข้ามาบวชหากินกับศาสนาและคัดกรองคนที่มีศรัทธาจริง ๆ เข้ามาบวชได้ดีมาก
แต่ก็เป็นไปตามธรรมชาติของมนุษย์แหละครับ คนเราย่อมมีดีบ้างเลวบ้างสลับกันไป ไม่มีอะไรดีไปหมดเสียทุกอย่าง ย่อมต้องมีผิดพลาดพลั้งเผลอบ้าง ไม่ว่าใครทั้งนั้น
แต่อย่างไรก็ตาม ข่าวคราวไม่ดีเกี่ยวกับพระที่ออกมาบ่อย ๆ ก็บอกได้ในระดับหนึ่งว่า...
การกระทำผิดธรรมวินัยของพระสงฆ์ เป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ในสังคมไทย
ย่อมดีกว่า
การคอรัปชั่นของนักการเมืองเป็นเรื่องปรกติและยอมรับกันได้ในสังคมไทย
นะ ผมว่า....