สวัสดีค่ะ แวะเข้า G2K มารายงานตัวกับอาจารย์คนแรกเลยดีใจที่ได้เจอบทความใหม่ๆน่าสนใจมากเลย คงได้อ่านแก้เหงาในช่วง 6 สัปดาห์ที่หยุดพักแน่ๆแต่ขอออกตัวนิดหนึ่งว่า ตอนนี้ใช้นิ้วมือซ้ายข้างเดียวจิ้มพิมพ์ล้วนๆทั้งช้าและไม่สะดวกอย่างมาก ดังนั้นอาจจะเข้ามาแลกเปลี่ยนความเห็นยาวๆไม่ได้มาก (อึดอัดนะคะ เวลาที่อยากจะคุย(พิมพ์)แต่มันไม่เร็วทันใจเหมือนเดิม)เพิ่งออกจาก รพ.มา 2 วันค่ะ (หลังจากใช้บริการ รพ.มอ.ซึ่งเหมือนเป็นการนั่งมองดูกระจกย้อนดูเงาของตนเองเลย) ระยะ 8 วันที่นอนใน รพ. ได้เห็นได้รับรู้สึกของคนไข้มากมายเลย ทั้งความรู้สึกของการโดนดมยา การโดนผ่าตัดการตื่นขึ้นมาครั้งแรก ความเจ็บปวดที่ต้องฉีด Mo กันทุก 3-4 ชม. มันเป็นอย่างไรโดยเฉพาะความรู้สึกของคนที่ต้องเหลือแค่มือข้างเดียวจึงค่อยรู้ว่ามือขวามันมีความสำคัญต่อการดำรงชีวิตแค่ไหน ยังดีที่มันคงแค่ชั่วคราวเดือนสองเดือน ถ้านานกว่านี้หรือตลอดไป คงแย่แน่ๆตอนนี้มีทรัพยากรทางความคิด ความรู้สึก เวลา และแรงบันดาลใจ ที่อยากจะเขียนลงบันทึกมากมายเลยค่ะ แต่น่าเสียดายว่าไม่รู้จะถ่ายทอดออกมาได้มากน้อยแค่ไหน แต่จะลองพยายามทำดูนะคะว่าแต่ก่อนอื่น เดี๋ยวขอย้อนไปอ่านบันทึกต้นๆของอาจารย์ก่อนนะคะ