อายุ นามเทพ: มนุษย์ที่รัฐยังมองไม่เห็น

ตลอดเวลาสองปีที่ดิฉันได้เข้ามาสัมผัสการทำงานกับคนไร้รัฐของอาจารย์พันธุ์ทิพย์ สายสุนทร ชื่อหนึ่งที่ดิฉันได้ยินเสมอ คือชื่อเเละเรื่องราวของอาจารย์อายุ นามเทพ

ดิฉันได้เคยพูดคุยกับอาจารย์อายุ ครั้งหนึ่ง สิ่งที่ดิฉันประทับใจคือ ท่านสามารถต่อสู้ ฝ่าฟัน เลี้ยงดูบุตร สอนนักศึกษารุ่นเเล้วรุ่นเล่า ทั้งๆ ที่ท่านไม่มีเอกสาร ไม่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นบุคคลตามกฎหมาย เเต่จากที่ท่านต่อสู้มา ก็นับว่าท่านมีความเข้มแข็ง เเละไม่ย่อท้อต่อความลำบาก  ลองคิดดูว่าถ้าบัตรประชาชนหายไปสักเดือนหนึ่ง จะเกิดเรื่องเดือดร้อน วุ่นวายกับชีวิตของคนธรรมดาเพียงใด สำหรับอาจารย์อายุ ผู้เไม่เคยมีปัตรประชาชน พาสสปอร์ต ไม่มีเเม้กระทั่งรัฐใดๆ ยอมรับรองเเละ "เห็น" ความเป็นบุคคลตามกฎหมายให้กับท่าน ชีวิตที่ผ่านมาของท่าน จะยากลำบากเพียงใด

แม้ท่านเป็นเพียงคนไร้รัฐที่ได้รับการผ่อนผันให้อยู่ในประเทศไทย ที่พยายามต่อสู้อย่างเต็มที่ เพื่อนักศึกษา เเละวงการดุริยางคศิลป์ในประเทศไทย เเละถ่ายทอดความรู้ให้นักศึกษาเเละบุคคลอื่นๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนสัญชาติไทย

เเม้ทั่งเรื่องการขอสัญชาติไทย ท่านก็มิได้ทำไปเพื่อเพียงให้ท่านพ้นสภาพคนไร้รัฐเพียงประการเดียว เเต่ท่านทนไม่ได้ที่จะเห็นนักศึกษาในวงประสานเสียงของท่าน ต้องพลาดโอกาสเเสดงฝีมือในนามประเทศไทยครั้งเเล้วครั้งเล่า 

การเดินทางไปติดต่อขอสัญชาติไทยเเต่ละครั้ง ไม่ใช่เรื่องง่ายของท่านเเละคณะทำงาน เเต่ท่านก็ยังหวังว่าจะได้พาคณะประสานเสียงไปเเข่งขันการเเข่งขันร้องเพลงประสานเสียงโอลิมปิก จนกระทั่งท่านได้รับคำตอบว่าจะเลื่อนการพิจารณาสัญชาติออกไปโดยไม่มีกำหนดเวลา

จากคำตอบข้างต้น รัฐไทย หรืออย่างน้อยผู้ปฏิบัติงาน มองไม่เห็นตัวตนทางกฎหมายของท่าน เเต่รัฐไทยไม่ได้ตาบอดกับท่านคนเดียว แต่ยังได้ละเลยความฝันของคณะนักร้องประสานเสียง ที่จะไปเป็นตัวเเทนประเทศไทย ในการเเข่งขันร้องเพลงประสานเสียงโอลิมปิกด้วย