สวัสดีค่ะ อาจารย์ Wasawat

ชอบใจประเด็นที่อาจารย์ตั้งเป็นบันทึกนี้จังค่ะ :)

สำหรับประเด็นทีอาจารย์เขียนไว้ ในฐานะที่ดิฉ้นเป็นคนดูแลชุมชนแห่งนี้ร่วมกับทีมงาน สิ่งที่ดิฉันเห็นมาตลอดการดูแลประมาณเกือบ 1 ปี คือ

• สมาชิกใหม่ๆ ที่เข้ามา เป็นตามกระแสที่มีการจัดอบรมบล็อกคะ เพราะหน่วยงานราชการเห็นว่าเป็นเครื่องมือสำหรับจัดการความรู้ แต่หลงทางตรงที่ใช้ไม่ต่อเนื่อง
  
  สำหรับประเด็นนี้ บันทึก หัวอกคนบ้าBlog (1)  ของพ่อครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์  มีประโยคหนึ่งที่ตรงประเด็นคือ
  
  

  " เพราะว่าG2Kมีเงื่อนไขที่เป็นข้อจำกัดในตัวบางประการ ตรงผู้ที่เข้ามาจะต้องมีเวลาศึกษาความเป็นพิเศษในระบบนี้พอสมควร จึงจะเห็น จะเข้าใจ และได้รู้ถึงอานุภาพของกระบวนการนี้

  ที่สำคัญ:

  • อ่านอย่างเดียวไม่พอ
  • เขียนอย่างเดียวก็ยังไม่พอ
  • ต้องเจาะแจ๊ะในกระบวนการเชิงรุกKMธรรมชาติ จึงจะเข้าถึงG2K "
• สมาชิกใหม่ที่เข้ามา ด้วยการสมัครด้วยตนเอง บางท่านสามารถปรับตัวกับรูปแบบของชุมชนของ GotoKnow.org ได้ก็สามารถเขียนบล็อกและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้อยากต่อเนื่อง แต่บางท่านไม่สามารถปรับตัวได้ ก็จำเป็นจะต้องห่างหายไปบ้าง
• สมาชิกบางท่าน ภาระหน้าที่การงานยุ่ง ก็ทำให้ไม่ได้เข้ามาเขียนบ่อยนัก แต่ยังตามอ่านอย่างต่อเนื่อง
• สมาชิกบางท่าน สมัครแล้วไม่กล้าเขียนคะ

และถามว่ามีปริมาณบล็อกร้างเยอะไหม ดิฉันตอบได้ว่าไม่น้อย จะดีกว่านะค่ะ ตอนนี้ทีมงานก็พยายามกระตุ้น Blogger เก่าๆ ที่ห่างหายไปกลับมาบ้าง ด้วยการนำบันทึกที่เขียนแล้วน่าสนใจ มาแนะนำกันในหน้าแรก เพื่อเป็นการกระตุ้นให้มีผู้อ่าน หากมีสมาชิกฝากความคิดเห็นไว้ และอีเมล์ของเจ้าของบล็อกถูกต้อง ระบบจะส่งอีเมล์ไปแจ้งว่ามี comment ส่วนนี้ดิฉันคิดว่าจะช่วยได้ส่วนหนึ่งคะ

สำหรับการกระตุ้นการเขียนนั้น หากสมาชิกที่ได้แวะเข้ามาอ่านบันทึก มีเพื่อน Blogger ท่านที่ห่างหายไปนาน ลองไปฝาก comment หรือติดต่ออีเมล์ผ่านระบบก็จะเป็นการช่วยกันกระตุ้นให้ Blogger กลับมาเขียนอีกครั้งได้คะ

ที่สำคัญ สำหรับการดูแลรักษาบล็อกนั้น ขึ้นอยู่กับเจ้าของบล็อกด้วยคะ

และส่วนหนึ่งของการก่อให้เกิดเครือข่ายและรักษาบล็อกไว้นั้น บันทึก ดูแลบล็อกอย่างไร ให้มีชีวิตชีวา  น่าจะช่วยได้บ้างคะ :)